Vakantie Suriname

Suriname ligt aan noordoostkust van Zuid-Amerika. Het land is ingedeeld in 10 districten en de hoofdstad. De districten zijn Paramaribo, Brokopondo, Para, Wanica, Sipaliwini, Commewijne, Coronie, Marowijne, Saramacca en Nickerie. De districten worden beheerd door een districtscommissaris. Het district is een administratief onderdeel van de centrale regering in Paramaribo, en de districtscommissaris krijgt zijn instructies van de minister van Districtsbestuur en Decentralisatie.

Als je eenmaal in Suriname bent is het niet alleen uitdagingen overwinnen en grenzen verleggen in een van de vele jungletours, maar je kunt zeker ook luieren in een hangmat en dobberen in een zwembad of een van de vele kreken.

Suriname ligt in de tropen. De temperatuur is hier gemiddeld tussen de 23°C en de 32°C. Tussen 14.00 en 17.00 uur is de kans op een stortbui het grootst. En als het regent, regent het ook goed. Tegen deze stortregen helpt een paraplu of regenjas maar weinig.

Belangrijke rivieren zijn de Suriname, de Coppename, de Tapanahoni, de Saramacca en de Corantijn, die de grens met Guyana vormt. Alle rivieren lopen van het zuiden naar het noorden. In de zuidelijke helft van het land liggen 3 omvangrijke gebergteketens, het Oranjegebergte, Wilhelminagebergte en het Eilerts de Haangebergte (genoemd naar een Nederlandse ontdekkingsreiziger uit de 19e eeuw). De hoogste top is de Julianatop (1230 m). Suriname heeft een tropisch regenwoudklimaat, met een grote- en kleine regentijd.

Suriname heeft als staatsvorm de parlementaire democratie. Volgens de grondwet van 1987 berust de hoogste macht bij de voor 5 jaar door de Verenigde Volksvergadering gekozen president, die naast staatshoofd en opperbevelhebber van de strijdkrachten tevens regeringsleider is. De regering bestaat uit de president, de vice-president en de ministers. De president en vice-president worden gekozen door De Nationale Assemblée. De president stelt zelf zijn kabinet van ministers samen en heeft vergaande uitvoerende bevoegdheden.

De belangrijkste uitvoerproducten zijn bauxietproducten, rijst en garnalen. De belangrijkste afnemers zijn Nederland, Noorwegen, Groot-Brittannië, Verenigde Staten, Venezuela, Duitsland en Argentinië.

Als advies aan gehaaste westerse toeristen en als belangrijke levenswijsheid geldt in Suriname 'no span' (maak je niet druk)! De service in Suriname is niet zoals je in Nederland gewend bent. De verklaring hiervoor is deels te vinden in de afschaffing van de slavernij; sindsdien hoeft men niemand meer op zijn wenken te bedienen.

Forum

Er staan 1 onderwerpen in het Suriname forum. Stel een vraag of praat gezellig mee!

Vervoer

Vervoer naar het land

De internationale luchthaven van Zanderij is de Johan Adolf Pengel Luchthaven. Dit ligt zo`n 45 km van Paramaribo. De vlucht van Amsterdam naar Zanderij duurt ongeveer 8 uur.

Vervoer in het land

In het hele land vind je taxi's. De ritprijzen gaan volgens de meter. Is dat niet het geval, spreek dan met de chauffeur van te voren een prijs af.

Met een huurauto kun je makkelijk en op je eigen manier het land verkennen. Blijf wel op de hoofdwegen, de andere wegen zijn van nog mindere kwaliteit en zijn vaak niet geheel verhard. Houdt er ook rekening mee dat men links rijdt.

Tussen de grote plaatsen rijden ook bussen. De busdiensten zijn redelijk, maar wel makkelijk als je een grote afstand moet afleggen.

Prijzen

Het prijsniveau in Suriname is lager dan in Nederland.

Tot 1 januari 2004 was de Surinaamse Gulden de officiële munteenheid van Suriname, daarna werd ze vervangen werd door de Surinaamse dollar.

Veiligheid

Suriname is een veilige toeristische bestemming te noemen. Echter, net zoals in Nederland en op elke andere bestemming, moet je in Suriname op je hoede zijn. Er zijn een aantal zaken waar je tijdens het bezoek aan Suriname extra op dient te letten. Zo is het niet verstandig om veel geld of sieraden op zak te hebben. Loop 's nachts ook niet alleen in donkere en verlaten straten.

Bevolking & cultuur

Suriname staat bekend als een gastvrij land; wanneer je wordt uitgenodigd voor een bezoek bij iemand thuis is dit gemeend en staat de deur altijd open. Je hoeft geen afspraak te maken, maar kan gewoon onaangekondigd langskomen.

De Surinaamse bevolking bestaat uit een mengsel van verschillende etnische groepen:
* Hindoestanen, nakomelingen van Aziatische 'contractarbeiders' uit het toenmalige Brits-Indië.
* Creolen, afstammelingen van ingevoerde slaven uit Afrika.
* Bosnegers (Busnengre) of Marrons, nakomelingen van gevluchte Afrikaanse slaven, worden ook wel met een minder correcte term boslandcreolen genoemd.
* Javanen, nakomelingen van de contractarbeiders uit het toenmalige Nederlands-Indië.
* Chinezen, nakomelingen van contractarbeiders uit Hongkong of Nederlands-Indië.
* En Indianen, de oorspronkelijke bewoners van Suriname.

Dankzij de afschaffing van de slavernij op 1 juli 1863 vieren met name de Creolen jaarlijks 'Keti Koti' (het verbreken van de kettingen), oftewel de 'Dag der Vrijheden'.

Op de dag waarop Suriname in 1975 een onafhankelijke republiek werd, 25 november, viert men Onafhankelijkheidsdag. Deze belangrijke dag in de geschiedenis van het land is een vrije dag voor iedereen in Suriname.

Het wapen van Suriname - de woorden justitia, pietas en fides staan voor gerechtigheid, vrede en trouw. 2 indianen, de oudste bewoners van Suriname, houden het schild vast. De indiaan links heet Justitia, terwijl de rechter indiaan de naam Trouw draagt.

De vlag van Suriname - sinds Suriname op 25 november 1975 de onafhankelijke Republiek Suriname werd, is de door Jacques Herman Pinas ontworpen nationale vlag in gebruik. De ster staat voor opoffering, eensgezindheid en gerichtheid op een gouden toekomst en symboliseert tevens de eenheid van de verschillende etnische groepen. De kleuren hebben de volgende betekenis:
* het groen staat symbool voor de vruchtbaarheid van Suriname en het nieuwe Suriname.
* het wit staat voor gerechtigheid en vrijheid.
* het rood symboliseert de liefde voor het vaderland.
* de gele ster is het symbool van de opofferende eensgezindheid en de gouden toekomst.

Flora & Fauna

In de 12 natuurreservaten en natuurparken kun je kennis maken met de unieke flora en fauna van Suriname. Een van de bekendste reservaten is het Centraal Suriname Reservaat, waar je het echte Suriname ontdekt. Het omvat meer dan 1,6 miljoen hectare primair tropisch regenwoud en je vindt er indrukwekkende bergen en watervallen, verschillende apen en allerlei kleurrijke vogels.

Medische informatie

De gezondheidszorg in Suriname, die voorheen van Amerikaans/Europees niveau was, is de laatste jaren enigszins achteruit gegaan. Naast 5 ziekenhuizen telt Suriname ook 47 gezondheidsposten van de Medische Zending die verspreid zijn over 5 binnenlandse regio's. Voor noodgevallen is in Paramaribo een beperkt aantal EHBO-posten aanwezig.

Inentingen

Voor een bezoek aan Suriname zijn inentingen niet verplicht, maar het wordt wel aanbevolen.

Neem voor actuele adviezen contact op met de GGD, Tropendokter of TravelClinic.

Vakantie verhalen Suriname

De taal

Er worden in Suriname ongeveer 20 talen gesproken. De officiële taal is het Nederlands. Het Surinaams of Sranantongo ontwikkelde zich reeds vroeg tijdens de slaventijd als creoolse taal. Door de Indianen in Suriname worden nog 5 Indiaanse talen gesproken.

Geschiedenis

In 1593 werd Suriname door de Spanjaarden in bezit genomen, maar al snel weer verlaten. Ook Nederlanders stichtten er een vestiging, die echter evenmin stand hield. Na 1650 vestigde een groep Engelse kolonisten uit Barbados zich met succes aan de Surinamerivier. In 1667 telde hun kolonie 175 plantages en ruim 4000 kolonisten en slaven.

In 1667 veroverden de Zeeuwen onder leiding van Abraham Crijnssen Suriname en na de Vrede van Breda konden zij Suriname in bezit houden. In 1682 droeg de provincie Zeeland de kolonie over aan de West-Indische Compagnie (WIC), die een aparte naamloze vennootschap stichtte. Eenderde van de aandelen kwam in handen van de WIC, eenderde van de stad Amsterdam en eenderde van de familie Van Aerssen van Sommelsdijk.

In 1863 werd de slavernij in Suriname afgeschaft en in 1873 werden de ex-plantageslaven echt vrij. In dat jaar verviel hun verplichting om jaarlijks een arbeidscontract met een plantage-eigenaar af te sluiten. Op 25 november 1975 werd de onafhankelijkheid van Suriname een feit.