Vakantieverhalen

• Afrika
• Azië
• Europa
• Noord-Amerika
• Oceanië
• Zuid-Amerika
• Midden-Oosten
• Midden-Amerika

Vietnam en Bangkok

Op Bangkok moesten we helaas wat langer wachten. Eerst 11 uur vliegen. We hadden een plek in het midden, zonder stoelen voor ons. En jawel, fantastisch, een eigen schermpje om video’s, spelletjes of muziek uit te kunnen kiezen!

Ik kon lastig slapen, en ben op een gegeven moment maar een filmpje gaan kijken. Als eten kregen we vis zonder enkele smaak. Niet te vreten om eerlijk te zijn. We waren halverwege India, en hadden nog zo’n 2 uur te gaan. We hadden wat turbulentie, en plots dook het vliegtuig een stukje omlaag. Mijn maag draaide 3 rondjes en was voor de rest van de reis van slag. Ik voelde me flauwtjes en duizelig. Dilemma. Ze kwamen met het ontbijt langs. In plaats van een omelet met kaas (van die lucht alleen al ging ik bijna over m’n nek!) of noedels, nam ik 2 droge broodjes. Ik had eigenlijk helemaal even geen trek, dus ik deed ze in een zakje, wellicht voor later. Maar ok, diep ademhalen, net doen alsof er niets aan de hand is. Blijkbaar was dat niet genoeg, want ik kon nog net op tijd naar de w.c. sprinten. In dat maffe zakje had het nooit gepast wat eruit kwam, maar ik bespaar jullie de details.

Ik had zelf amper geslapen. Hooguit 3 uurtjes mijn ogen dicht gehad. Fred had wel wat uurtjes kunnen slapen. Rond 5 uur ’s ochtends (lokale tijd) vlogen we boven Bangkok. De zon kwam net op. We moesten ons hier tot 9:40 zien te vermaken, dan pas konden we inchecken voor de vlucht naar Hanoi, van 11:30 (dachten we!). Nadat we door de douane waren gelopen en onze tassen weer hadden, liepen we wat heen en weer over de luchthaven. We aten wat pad thai om de magen weer te vullen, en keken hoe de vliegtuigen opstegen en landen. En van al dat slenteren wordt je best moe, dus uiteindelijk hebben we ook een voetmassage genomen, heerlijk!

Rond 9:30 liepen we richting de incheckbalie van Air Asia. Het was wat verwarrend, want ze hadden bedacht dat de vlucht i.p.v. 11:40, pas om 13:00 zou vertrekken. Nou, lekker dan, konden we nog 1 uur en 10 minuten langer wachten. Om 10:15 waren we weer ingecheckt, en door de douane gelopen. Het zou nu nog 2 uur en 45 minuten duren voor onze vlucht zou vertrekken.

We zijn ergens gaan zitten, ik heb nog een kwartiertje gelegen, ik was echt doodop. Daarna ging het gelukkig weer wat beter. We liepen naar de gate waar we uiteindelijk zouden vertrekken. Om half 1 gingen er 4 vrouwtjes in thai air asia pakjes achter de balie zitten. Een paar mensen gingen alvast in de rij staan, half 1 was immers de inchecktijd. Maar helaas, het echte inchecken gebeurde pas om 13:15. Wat een drama zeg, dat lange wachten als je omvalt van de slaap.

Hanoi

Uiteindelijk kwamen we rond half 4 aan in Hanoi, en om een uur of 4 zaten we in de taxi richting het centrum. Onderweg zagen we rijstvelden, en mensen aan het werk met puntige, typisch aziatische hoedjes. Het verkeer was hectisch. Veel toeteren. In het centrum van Hanoi aangekomen reed de taxi zigzag door straatjes. De taxi nam een vreemde route, ik kreeg een gevoel dat er iets niet klopte. En jawel, de taxi stopte, maar niet bij het Asia Hotel, waar we voor 1 nacht een kamer geboekt hadden. Het was bij een of ander reisbureau (sinh cafe). Er stond een mannetje op ons te wachten, hij kwam naar de taxi toe. Het mannetje en de taxichauffeur beweerden dat er geen kamers meer vrij waren in het army hotel, maar dat hij wel even een andere kamer voor ons zou regelen.

Mooi niet dus, we bleven in de taxi zitten, en zeiden tegen de taxichauffeur dat hij ons alsnog naar het army hotel moest brengen. Het mannetje van het reisbureau droop inmiddels af, en de taxichauffeur ging weer rijden. Gelukkig reed hij nu wel naar de juiste plek, en zette ons voor de deur af. Ze hadden nog een kamer voor ons, op de begane grond. We konden de vanuit de deur zo het zwembad inlopen, perfect! Nadat we ons opgefrist hadden, namen we een duik in het zwembad. Wel even lekker, na zo’n lange vlucht.

Rond 6 uur gingen we er weer uit, om een hapje te eten. We gingen naar Nam Phuong, wat niet ver van het hotel vandaan was. En volgens de lonely planet was het prima eten hier. Het was een mooi gebouw. Er zat niemand buiten op het terras, dus we besloten naar binnen te gaan. Daar zaten al wat mensen. Er speelde een bandje met traditionele muziekinstrumenten, en de serveersters hadden mooie, zijden jurken aan. Als voorgerecht namen we loempia’s, en als hoofdgerecht garnalen. Rond 8 uur gingen we terug richting het hotel. Doodop van de lange reis vielen we al snel als een blok in slaap. We werden pas weer om 11 uur ’s ochtends wakker de volgende ochtend.

De receptioniste van het army hotel had al aangegeven dat ze niet zeker wist of we vandaag ook konden blijven. Fred ging het ’s ochtends vragen. Het bleek dat we wel konden blijven, maar dat we naar een andere kamer moesten. Het bleek dat deze kamer veel minder mooi was. De tv deed het niet, de wc liep door, en het was een stuk minder mooi ingericht. Gelukkig was de wc en tv snel gerepareerd, toen we het door hadden gegeven aan de receptie, maar we besloten toch in de loop van de dag op zoek te gaan naar een ander hotel. We gingen op pad.

We gingen een hapje eten bij een fransachtige lunchroom. Daarna liepen we verder, richting het Hoa Kiem-meer. Het was wat koeler bij het meer dan in de rest van de stad. We liepen langs het meer, om de Ngoc Son tempel te bezoeken. Deze lag op een eilandje, en kon je via een rode brug bereiken. Het was een mooie tempel om te zien. Hierna liepen we richting het station, om treintickets te regelen naar Sapa, voor dinsdag. Op de route naar het station waren ook nog een paar guesthouses die we wilden bekijken, zodat we weg konden bij het army hotel. Lucky Star bleek een mooi guesthouse te zijn, ook wat meer bij het oude centrum. Het zag er netjes uit, en kostte 25 dollar per nacht. Hier zouden we morgen naar toe verhuizen. Zo, dat was ook weer geregeld.

We liepen verder naar het station. Het bleek dat ze in de nachttrein geen softsleepers meer hadden. Ik had op internet gelezen dat je beter een softsleeper kon hebben dan een hardsleeper, dus dat was wel balen. We besloten om toch voor de hardsleeper te gaan, want er waren pas weer op vrijdag softsleepers beschikbaar, en dat duurde te lang.

Nadat we de tickets hadden gekocht, gingen we een hapje eten bij paradise. Het was niet echt paradise te noemen, het duurde ook even voordat we wat konden bestellen. Het eten was best aardig. Fred nam rijst, en ik een soepje. We gingen nog wat shoppen in een warenhuis, en liepen terug richting het hotel, om nog even een frisse duik te nemen. Voor het avondeten hadden we een leuk adresje gevonden. Quan Con Pho. Het was wel even zoeken. Het was best groot, en gelukkig hadden ze nog een plekje voor ons. We namen weer loempia’s als voorgerecht. Fred nam kip met cashewnootjes, en ik had rundvlees met ananas. Het smaakte heerlijk, en we waren maar de helft kwijt van wat we de dag daarvoor betaald hadden! (175.000 dong i.p.v. 311.000).

Reacties