Bekpekken door Thailand en Cambodja

Land	Thailand
Plaats	Bangkok en Chiangmai (Cambodja)
Periode	februari 2009
Vervoer	Vliegtuig, trein, tuktuk
Accommodatie	hotels

I.v.m. de recessie zijn wij op 21 januari 2009 voor een maand naar de "lage loonlanden "Thailand en Cambodja" vetrokken. Om op onze dagelijkse kosten te besparen... Wij hebben bij Greenwoodtravel een vliegticket gekocht met 2 overnachtingen in Bangkok en vlogen met EVA- AIR. En deze maatschappij is ons heel goed bevallen. Ondanks dat we gewoon Economy-class hadden viel de beenruimte ontzettend mee.

22 januari 2009
Bangkok. Oriental City, Stad der Engelen!

We zijn met een vertraging van een uurtje na een goede vlucht om 6 uur `s ochtends in Bangkok geland. De service aan boord was erg goed, goed eten en drinken. Perfect! De paspoortcontrole gaat snel en efficiënt en er worden wat foto's genomen van ons. Maar als eerste zijn we, nadat we de rugzakken van de band hadden gehaald, een sigaretje gaan roken.

Het was ff zoeken naar onze taxichauffeur op de immens grote luchthaven. Hij bleek al een tijdje rond te lopen met een bordje waarop onze naam verkeerd gespeld stond... Het was vanmorgen al 22°C maar ook heel erg mistig. Na en ritje van 45 minuten zijn we in het Prince Palace Hotel aangekomen.

Het is een drukte van jewelste in deze stad met 13 miljoen inwoners. Enorme torens om je heen, waar ons hotel er een van is. Na het ontbijt zijn we meteen op pad gegaan en een deel van de stad met bus en de boot bekeken. We varen met een typische zwaluwstaartboot door de smalle kanalen. In de kleine gammele woningen zijn de klongbewoners bezig met hun huiselijke taken. Overal eettenten, kledingwinkeltjes en soms heel vreemde taferelen.

Op de rivier liggen overal grote leguanen te zonnen op bamboe dat bijeen gedreven is. Zij leven al eeuwen in de kanalen en voeden zich met afval. Alhoewel het gevaarlijke reptielen zijn, hebben de bewoners er vrij weinig last van omdat ze zich snel uit de voeten maken als ze mensen in hun buurt zien naderen. Na een babbel met iemand die langs de straat stond hebben we een tuktuk genomen en de “driver” heeft ons langs allerlei Buddas gereden en ook het paleis van de Koning (die hier op iedere hoek staat afgebeeld) hebben we bezocht. Nadat hij ons langs allerlei winkeltjes wilde rijden waar hij zijn verdiensten mee wilden spekken hebben we woorden met hem gekregen en zijn wij boos uit de Tuktuk gegooid en hebben we verderop een taxi genomen die ons naar het hotel terugreed. Daar zijn we maar ff gaan bijslapen want we hebben een behoorlijke inzinking gekregen. Het is inmiddels 33°C en de flesjes water waren al niet meer aan te slepen. Later gaan we het nachtleven maar eens proeven en lekker eten. Erg laat zal het niet worden want we hebben toch een soort Jetlag. Morgen moeten we er in ieder geval vroeg uit omdat we om 7 uur een fietstocht gaan maken met Co van Kessel door het oude en minder bekende Bangkok.

De Thai spreken heel slecht Engels en ook nog eens binnensmonds, je kunt net zo goed Limburgs met hen spreken dat verstaan ze ook niet. De Thai die van zich zelf denkt dat hij het Engels wel onder de knie heeft, spreekt dan ook met een soort Amerikaans accent om de boel wat vrolijker en interessanter te maken..

`s Avonds naar China Town geweest en daar lekker gegeten op een hoekje van de hoofdstraat. Alles staat hier in het teken van het Chinese Nieuwjaar. Iedereen is druk bezig met schoonmaken en versieren van zijn zaakje. Dit jaar is het Chinees Nieuwjaar op 26 en 27 januari en het zal ongetwijfeld weer een spektakel worden met kleurrijke traditionele optochten, veel muziek, dans, draken en lekker eten. Leuk gezicht: aan de ene kant zijn ze een container aan het legen, aan de andere kant staat een kar met honderden geslachte Pekingeenden en daar tussen zitten Ria en Ton te eten en te internetten met hun mini laptopje.

23 januari 2009
From the Heart of Chinatown to the Gardens of Siam.

Fietstocht Co van Kessel. We zijn vanmorgen om 5.30 uur op gestaan om 6.00 uur aan het ontbijt. We gaan fietsen in Bangkok, om 7.00 uur op de fiets met 2 leuke meisjes als gids, Tuk en Mimi. Dwars door Chinatown, nou dat hebben we geweten... De temperatuur liep in de loop van de ochtend op naar 33°C.

Wat een wereld hier zijn de straatjes zijn zo smal dat je er met je fiets net doorheen komt en op elke centimeter van de straat staan tentjes waar je wat kunt eten. Deze tocht begint in 't altijd kleurige en spannende Chinatown. Na een boeiend uurtje steken we de rivier over en vervolgen de route door 'n levendige volkswijk. Dit is het echte Bangkok. Na pakweg 'n half uur met de fietsen de longtail boten in. Dit houdt de tocht variabel, comfortabel en bovenal ontspannen. Overduidelijk waarom dit vroeger het Venetië van 't Oosten werd genoemd. We komen ogen tekort!

De vaartocht voert ons naar de 'vergeten groene' gebieden van het dorpse landelijke Bangkok. 'n Glimlach hier, 'n armzwaai daar, wat zijn die mensen toch aardig. Pakweg 'n uur voor de terugkeer een zalige locale maaltijd, mmm, dat is smullen. Tijdens een stop lekker gegeten en plots zat er een groot eng beest bij Ria haar voeten. Het was een miljoenenpoot die zelfs gevaarlijk was. Na diverse klappen met een bijl leefde hij nog steeds. Zal morgen wel op de menukaart staan.

Het leven en het eten zijn spotgoedkoop. Een warme maaltijd heb je al vanaf een paar eurocent, en ondergoed en sokken hoef je niet te wassen maar koop je gewoon nieuw. Vandaag zitten surfen voor de volgende trip. We hebben weer wat uitgestippeld. We hebben vliegtickets voor Cambodja geboekt. Morgenvroeg vertrekken we via Bangkok naar Siem Reap in Cambodja waar we enkele dagen zullen blijven. We gaan naar Ankohr Wat de tempels bezoeken. Verder staat weer alles open.

Daarna hebben we nog 2 vluchten geboekt, eerst naar Bangkok en vandaar vliegen we door naar Chiangmai in Noord-Thailand waar we dan ook weer een tijdje blijven. Nu gaan we van onze voorlopig laatste avond in Bangkok genieten. We gaan weer naar Chinatown omdat het daar heel leuk, levendig en gezellig is. Van die Towers word je ook een beetje chaotisch, we zitten constant op verkeerde verdiepingen want ons hotel bestaat uit 3 Towers. Je wordt wel als koning behandeld en telkens wordt de deur netjes met een diepe buiging voor je opengemaakt.

Telkens als we weg zijn geweest en weer teruggebracht wordt door een tuk-tuk sta je weer voor een andere ingang en kijk je verdwaasd om je heen of je wel in het goede hotel zit. Onze hotelkamer heeft ook alles wat er zijn moet en alles is computer gestuurd.

Vandaag kwamen we er achter dat de batterij-oplader voor onze fotocamera stuk was gegaan. We hebben half Bangkok afgelopen om een nieuwe aan te schaffen maar ondanks dat je hier ALLES kunt krijgen GEEN lader. Dus zullen we wegwerpbatterijen moeten aanschaffen.

25 januari 2009
Cambodja Siem Reap

Wij zijn zaterdag vertrokken vanuit Bangkok naar Siem Reap in Cambodja. Op de luchthaven die echt schitterend is was Ton zijn instapkaart ff zoek maar hij bleek in de fotoshop te liggen waar wij geweest waren om voor een laadapparaat te informeren. Dus probleem opgelost. Nadat we in het toestel stapten met stoel 25 kwamen we er achter dat het niet verder ging dan 24. De stewardess begon al over een andere vlucht en ander toestel, maar wij bleven gewoon staan en deden of we gek waren. De deuren gingen sluiten en we kregen toch twee andere stoelen toegewezen. Prachtig nieuw toestel met een vlucht van maar 1 uur en in dat uur kregen we ook nog een lunch aangeboden die we snel moesten op eten want we begonnen al te landen.

In Siem Reap aangekomen moesten we nog het visum regelen en dat gaat gepaard met steekpenningen, dus je doet 10 dollar extra tussen je paspoort. De beambten waren heel streng en op een rij werden de visa en paspoorten gecontroleerd en je werd ook gefotografeerd terwijl er al een foto op je visum zat. De luchthaven was klein maar supermodern en heel netjes. Een en al design met mooie aangelegde tuinen.

Buiten het vliegveld een taxi genomen en al snel hadden we ons hotelletje gevonden. Tijdens de rit vertelden we over onze lader voor de batterijen en binnen 5 minuten hadden we een nieuwe. Gewoon ff stoppen bij een garage en daar hadden ze een ruim aanbod.

Een plaatselijke gids zal ons begeleiden naar de AngkorWat tempels die we morgen gaan bezoeken. `s Avonds naar het centrum van Siem Reap geweest, bruisend en gezellig. Er is een gedeelte dat echt tof is en erg relaxed. En natuurlijk weer lekker eten en dat kost toch wel 3 of 4 dollar haha.

Tijdens het eten sprong Ria plotseling op doordat er een groot beest langs haar flitste en even daarna kroop hij bij Ton langs de benen. Het was een reuze kever. Het personeel licht dan dubbel van het lachen als wij schrikken voor een beest dat hier ook op de menukaart voor komt. Toen we gingen slapen werden we op de kamer verwelkomd door Gekko’s die aan het plafond hingen maar die doen niks, zijn leuk en handig tegen de muggen.

Vanmorgen om 8 uur naar Angkor Wat geweest, wat een hele belevenis is. Gigantisch groot en we hebben de belangrijkste complexen en tempels gezien, daar kun je wel een paar dagen rondlopen. Tempels waar de bomen doorheen groeien waren fascinerend.

De Tempel Ta Prohm is de enige tempel die min of meer in dezelfde staat verkeerd als toen hij ontdekt werd: gedeeltelijk overgroeid met jungle. Het is echt héél indrukwekkend, bomen die de tempel lijken te omhelzen of de tempels in hun wurggreep hebben. Deze tempel is wereldberoemd geworden na de film Tomb Raider. Dit was namelijk het decor waar Lara Croft haar kunsten liet zien.

Na het tempelbezoek waren we versleten en hebben we een heerlijke Cambodjaanse Khmer massage genomen die wonderen heeft gedaan. Met de gids gesproken over Cambodja en dan hoor je wel trieste verhalen over Pol Pot en de rode Khmer. Hier is veel verdriet en ellende geweest. Ze durven er nog niet zo over te praten. Er heerst nog een communistisch sfeertje. Langs de weg werkt iedereen vrouwen, mannen en kinderen. We vervoeren ons `s avonds met tuk-tuks met een muistille Honda bromfiets er voor. Het is een heel gekke en vreemde wereld maar wel heel mooi. Opvallend is dat iedereen hier heel rustig rijdt. Echt met een slakkengangetje rondtoeren zodat je op je gemak de omgeving kunt verkennen.

27 januari 2009
Boottocht en marktwandeling

Vanmorgen aan het ontbijt waren er allerlei groepen (Chinezen) die trommelend en verkleed door Siem Reap trokken i.v.m. Chinees Nieuwjaar. Gisteren werd ons ook al heel vaak gelukkig Nieuwjaar gewenst. Dat trommelen dat nog dagen voortduurde begon ook wel irritant te worden. Rijke chinezen lieten de groepen dagenlang komen om de boze geesten uit hun zaken te verdrijven.

We zijn met een taxichauffeur richting het grote Lake gereden en hebben we een boottocht gemaakt over de Tonie Sap River. Langs de oevers weet je niet wat je ziet. Talrijke bootjes en wrakken van bootjes waar hele families op wonen. Veel Vietnamese vluchtelingen die hier achtergebleven zijn en hun kost verdienen met vissen. Verder heel veel paalwoningen die wonder boven wonder nog staan blijven ook. Drijvende schooltjes en kerkjes en geen asfalt meer op de wegen. Het Tonie Sapmeer is het grootste meer van Cambodja. Verder zijn we gaan wandelen door de echt armoedige buurtjes waar de mensen heel erg aardig zijn en de kinderen aan Ria lagen te trekken toen ze een zak snoep te voorschijn toverden. Je hersenen gaan dan wel ff werken en een schaamtegevoel komt opzetten. Waar hebben we het eigenlijk over als we over armoede in Nederland spreken???

Hierna zijn we naar een Memoriaal geweest van de KILLING FIELDS waar we geconfronteerd werden met talloze schedels en botten van de afschuwelijke oorlog. Een wand met foto’s van overledenen en de gruwelpraktijken deden je wel ff rillen. Meer als een kleine donatie geven kun je ook niet doen.

Op weg naar een restaurantje om een hapje te eten kwamen we langs het ziekenhuis waar echt wel 200 mensen stonden te wachten om een nummertje te krijgen om hun kindjes te laten onderzoeken en behandelen. Het is een Zwitsers hospitaal waar kinderen gevaccineerd kunnen worden ter voorkoming van ziektes en dit is voor kinderen tot 14 jaar gratis. Het is 35 °C en de meeste mensen en kinderen staan er al vanaf 3 uur `s nachts om maar hulp te krijgen. Dan te bedenken als er bij ons een meeuw langs de weg ligt de ambulance met zwaailicht uitrukt.

In de namiddag zijn we gaan wandelen en zijn we langs de markt gelopen waar een overvloed aan groenten en fruit is. Maar ook de meest bizarre dingen zie je hier. Ze eten echt de meest vreemde dingen. Er liggen darmen, vissen, ingewanden, rare beesten, vliegende vissen en vissen met vliegen. Levende kippen liggen op de weegschaal klaar om genekt te worden. En alles wat kriebelt, zoals kevers, spinnen en sprinkhanen liggen hier gefrituurd op liefhebbers te wachten. We zijn maar snel doorgelopen want dat wilden we niet zien. Men eet hier heel graag eieren waar een stokje doorheen geprikt is en waarin het hele kuiken zit, en waar dan lekker op gekauwd wordt. Dus pootjes, veertjes en snaveltje gaan er zo in.

Kinderen komen uit school en eten in plaats van snoep een eitje met een gekookt kuikentje er in. Dus niet zoals bij ons thuis smekkende geluiden van een Mars maar krakende geluiden van een verbrijzeld schedeltje.

`s Avonds voor het eten hebben we maar weer Khmer Massage genomen en heeft Ria een uitgebreid pedicure pakketje genomen. En nadat dan weer alle ledematen op hun oorspronkelijke plaatsen zijn teruggebogen voel je je eerst een beetje geradbraakt maar later als herboren.

29 januari 2009

Vanmorgen lekker ontbeten op het terras van ons hotel en rustig aan de dag begonnen. We hebben een TukTuk rijder genomen voor een halve dag en hebben ons naar een leuk klein dorpje laten rijden waar de tijd was blijven stilstaan. Er was een markt zoals overal hier waar weer de meest afschuwelijke dingen stonden uitgestald. We zijn koffie gaan drinken in een restaurantje waar we tussen de motor- en auto-onderdelen zaten en voortdurend werden aangestaard. Door de eigenaar een gerold sigaretje te geven waren we meteen geaccepteerd. Afrekenen ging hier alleen in Riel de officiële munt in tegenstelling tot de rest van het land waar de dollar gehanteerd word. Maar dollars daar hadden ze hier nog niet van gehoord. Langs de kleine riviertjes staan mannen te vissen. Vis is hier in overvloed en ook heel lekker.

Op de terugweg zijn we nog langs een weeshuis geweest waar kinderen geholpen werden en het zag er heel behoorlijk uit. Verder zijn we nog naar een kunstenaarsbedrijfje geweest waar echt heel mooie beelden gemaakt werden van zowel hout als steen. Er waren stukken bij van 10.000 dollar die verkocht waren naar Amerika en diverse grote hotels. Geen kitsch maar echt mooi.

Voor de rest van de middag lekker aan de pool gelegen en gerust want het was niet te harden zo warm was het. `s Avonds lekker Cambodjaans gaan eten in een super simpel restaurantje waar het echt heel lekker was.

Vanmorgen (woensdag 28 januari) om 7 uur uit de veren omdat we de vlucht naar Bangkok moesten hebben. De vlucht verliep prima en we hadden, na een stop van 2 uur in Bangkok, meteen een vlucht naar Chiangmai (het vliegen kost bijna niks en je voelt je een beetje miljonair) waar we een hotelletje geboekt hadden voor een nacht. Bij aankomst ff surfen en de TROTTER nalezen en binnen een paar minuten hadden we om de hoek van het hotel een leuke guesthouse gevonden (Kims place) waar we 11 euro betalen voor 2 personen incl. ontbijt. Over de markt gelopen waar we nog maar ff 2 paar sandalen gekocht hebben.

Vanmorgen na het ontbijt ons nieuw onderkomen betrokken en meteen een scooter gehuurd voor een paar dagen. We gaan richting noorden naar MAE RIM, dit is een route door een heel groen natuurgebied met heel veel aantrekkelijke stops. Het eerste stuk is meteen chaotisch omdat je door een enorm verkeer heen moet loodsen en dat natuurlijk links. Maar daarna is het dan ook relaxed rijden. We hebben eerst een koffiestop gemaakt waar weer alles met handen en voeten gebeurd. Je kunt hier net zo goed Limburgs als Engels spreken, verstaan doen ze je toch niet. Een Snakefarm langs de weg hebben we bezocht en dat was echt lachen. Het was een show die nergens op sloeg, behalve op je lachspieren. Het leukste was nog het publiek en de kinderen. De kinderen en oma’s sprongen soms gillend de tribune op van de angst. Een bijbehorend dierentuintje was ook lachen maar ook schrijnend, de partij voor de dieren bestaat hier niet. In een kooi zat een duif met een grootbord ervoor: This is a dove.

Verder rijdend door de oplopende temperatuur (het is echt heet) zijn we naar een natuurreservaat geweest met 10 watervallen oplopend van klein naar groot. Prachtige omgeving en lekker koel aan het water. Een heel prachtig oerwoud dat ons deed herinneren Venezuela en Tanzania. Heel hoge bomen en planten en grote vlinders. Langs de weg gegeten in een Thais tentje waar de eigenares een heerlijke maaltijd bereidde. Aan de overkant van de weg waren ze olifanten aan het wassen in de rivier. Een prachtig gezicht.

Op ons gemak teruggereden en dat was lekker maar als we voor een stoplicht moesten wachten was het niet te harden. Bloedheet en uitlaatgassen van het verkeer waar we middenin stonden. Stoplichten in Thailand hebben onder het rode of groene licht nog een teller die terugtelt tot je kunt vertrekken. Erg handig dan weet je precies hoelang de crematie nog duurt op die plek als je in die hete zon staat. Kriskras door Chiangmai heen was het nog even zoeken voor we ons hotelletje gevonden hadden.

Vanmorgen met de scooter ff naar het station gereden en alvast onze treintickets naar Bangkok besteld en meegenomen. Daarna door het razende verkeer richting noorden gereden via de ringweg die echt levensgevaarlijk is. Eerst onderweg nog ff de tank vol benzine laten lopen en dat was dan weer 1 euro. Het werd steeds drukker en Ria voelde zich niet meer lekker achterop want het was net de A2. Uiteindelijk in de Zoo van Chiangmai aangekomen waar wij speciaal voor de panda`s naar toe wilden. Het is een heel fijn verzorgde dierentuin en de panda`s waren ook heel leuk en schattig om te zien. De rest van de beesten vinden we dan toch een zielig gebeuren door onze Afrika ervaringen en het is dan triest ze op een paar vierkante meter te zien rond wandelen.

Het Aquarium echter was heel schitterend ruim opgezet en pas nieuw. Voor de vissen vonden we het niet zo zielig omdat we daar niet zo`n emotionele band mee hebben. (PS Guppies zwemmen hier buiten in elke bloemenbak rond, het is een gewoon visje). Wij hadden nog ff een maaltijd genomen in de Zoo en daarna stonden we bijna in brand, het was verry Spicie en de mevrouw achter de balie lachte zich rot en gaf ons nog enkele blustips. We hadden het wel gezien in de zoo want de temperatuur was ondraaglijk aan het worden dus weer op de scooter voor de rit backhome. Ging vrij snel want voor we het wisten stonden we weer in Gang.

`s Avonds zijn we de stad in gegaan. Het krioelt er echt van de toeristen. Vooral in de enorme Nightbazaars en honderden eettenten. Het is niet zo wat we zoeken maar toch gezellig. En natuurlijk overal op iedere hoek ligstoelen waar mensen in een soort coma-roes liggen die gemasseerd worden. Alles kan hier! Weer lekker eten, elke dag weer een verassing en dan lekker pitten.

Vanmorgen opgepikt door een busje om een tour te maken. 2 leuke Jongens, de een chauffeur en de ander de gids en 3 andere medereizigers, een Duitser die heel aardig was en een stel uit Nepal maken het clubje compleet. Na een hele tijd rijden kwamen we aan de voet van het gebergte waar we op een olifant gingen rijden. We zaten met de Duitser samen op een olifant. Hij op zijn kop en wij in een zitje op zijn rug. Het waren echt vreetkanonnen want we moesten ze steeds onderweg bananen voeren anders bleven ze stilstaan. De rit ging door het woud en ging soms heel stijl bergaf of bergop. We hebben ons rot gelachen onderweg en telkens kwamen we langs stellages van bergbewoners waar we weer verse bananen konden inkopen voor 20 Bath. Even voeren en dan liepen ze weer. Onze bleef iets langer staan omdat hij een perfecte imitatie deed van de watervallen van Coo. Hij stond namelijk ff een tijd te pissen en gooide ook nog een paar drollen van 1 kilo per stuk op het pad.

Onderweg spoten ze ook nog wat snot door de lucht zodat mijn net gewassen witte korte broek meteen weer terug kon naar de wasserette. Ook het spelletje met zand op zuigen en over ons heen uit te blazen vinden olifanten waarschijnlijk heel leuk. Wij eindigden met een rit door het water.

Na een uur rijden moesten we een flinke tocht door de jungle maken om bij de watervallen te komen, soms heel soms heel smalle paadjes met klimmen en klauteren en diepe afgronden. Deze ervaring heeft ons doen besluiten geen 3 daagse trekkingstocht te doen... Maar uiteindelijk kwamen we aan bij een bergdorp waar de bergstam KAREN wonen. Heel apart volkje dat met meerdere in een huis wonen, samen met hun geoogste rijst. De veestapel blijft buiten. Ze hebben een Mongoolse uitdrukking in hun gezicht, ze komen uit Birma maar wonen al meer dan 300 jaar in Thailand. Ze leven van hun vee en rijstbouw. Ze zijn heel sociaal en delen alles met elkaar dus als een van hun pech heeft met de oogst eet hij de rijst van de anderen. De vrouwen maken zelf kleding en ze proberen je hier natuurlijk ook wat van te verkopen.

Hierna hebben we in een dorpje in de bergen een lunch genomen die voortreffelijk was. En daarna waren we klaar om te gaan rafften. Onze vlot bestond uit een paar kant-en-klaar gebonden bamboe stokken en na wat gebalanceerd was het toch beter te gaan zitten, dus meteen een natte kont. Het was een prachtige vaart over de rivier met heel mooie natuur. Aanvankelijk ging het rustig maar toen er stroomversnellingen kwamen waren we toch tot op het bot nat. Ria moest zich stevig vasthouden en het scheelde niet veel en ik had alleen naar huis moeten komen.

Daarna naar huis we waren doodop van de fikse wandeling en de toch wel intensieve dag. Maar een massage in de avond deed weer wonderen.

1 februari
GOLDEN TRIANGLE

Vandaag zijn we een tocht begonnen naar de GOLDEN TRIANGLE. Een rit van 650 km naar de noordhoek van Thailand. We zijn om 7 uur vertrokken en hebben aan de grens van BIRMA gestaan en daar wat gegeten. Daarna zijn we de rivier overgestoken naar Laos, weer een heel aparte ervaring. Aan de kade stonden natuurlijk weer bedelende kinderen klaar om naar een paar Bath te vragen. Verder veel monniken en oudere mensen.

Onderweg een hele mooie tempel gezien namelijk de Wat Rong Khun. De bijnaam van deze tempel is de Witte Tempel. Aan de buitenkant is alles wit en hoewel de tempel nog verre van af is, zijn de schilderingen binnen bijzonder interessant. Eerste tempel waar we ff bij stilstonden.

Verder weer door het walhalla van de heroïne, hier zijn de opiumvelden en daarom zijn wij ook met een organisatie gegaan want de drugs baronnen die hier rondlopen schieten op alles wat los en vast zit.

Iets zuidelijker zijn we diverse stammen gaan bezoeken o.a. De Paduang / Padong zijn een bergvolk van de Karen-groep en komen oorspronkelijk uit Birma / Myanmar. De Paduangvrouwen staan bekend als de langnekken of Giraffenvrouwen. Zij zijn heel mooi gekleed en hebben inderdaad loeizwaar ringen om hun nek. Heel mooie foto’s kunnen maken maar dat is dan ook alles. Het is eigenlijk maar een zielige vertoning. De vrouwen en meisjes dragen koperen ringen om hun nek, polsen en enkels. Het lijkt er op, alsof zij heel lange nekken hebben. In feite drukken de zware ringen de schouders naar beneden.

Na een rit van 3 uur door heel bergachtig gebied met nog een tussenstop om inkopen te doen aan de grens van MYANMAR ( het voormalige Birma) waren we om 21.30 weer in Chiangmai.

We laten ons nog even goed verwennen voordat we morgen aan de treinreis naar Bangkok beginnen.

Met de Trein van Chiangmai naar Bangkok
Maandagavond om 17.55 uur de trein genomen naar Bangkok. We hebben genoeg ruimte en de slaapplaatsen die voor ons worden klaargemaakt liggen lekker en de sfeer is gezellig. Het is een ritje van 700 km en het tempo ligt bij 45 km per uur. We krijgen eten en koffie en voor de rest is alles hier te bestellen. Thaise families zitten om ons heen hun eigengemaakt eten te verorberen.

Met de Trein van Bangkok naar HUA-HIN.
Meteen als we in Bangkok aankomen om 7.30 gaan we informeren en dan blijkt dat we meteen een aansluiting kunnen krijgen naar Hua Hin. Nog een ritje van 230 km en we besluiten maar meteen de tickets te nemen en in te stappen. Iets minder comfortabel maar ook dit is goed te doen. In deze rit is weer eten inbegrepen en koffie en fris. Ondanks een trip van enkele uren valt dit ook weer mee.

In Hua Hin, aangekomen wilde Ria meteen in de TukTuk of Taxi, maar Ton zei je bent een Backpacker en geen TUKTUKPACKER je gaat maar gewoon lopen. Dus daar ging Ria met haar 20 kilo op haar rug met 33°C door Hua. We willen hier maar een dag blijven want het valt ons in eerste instantie wat tegen alhoewel het aan zee ligt en er mooie pieren zijn. Dus wat doen we? We hebben maar meteen een ticket gekocht voor de nachtbus naar KRABI in het zuiden ter hoogte van Phuket. De bus vertrekt morgenavond om 17.00 uur en we zijn er de andere dag om 6 uur s`ochtends. We hebben binnen 10minuten een Guesthouse gevonden voor 500 bath dat we meteen genomen hadden toen we zagen: bed, douche, airco. Het was alles behalve romantisch... Maar ja, je kunt niet alles hebben. We waren doodop maar zijn toch door Hua Hin gaan lopen.

Het gedeelte waar de old-market ligt is bruisend en er zijn weer heel veel eettentjes en kraampjes waar je alles kunt kopen. We liepen nog door een gedeelte van de markt dat overdekt is en waar men net alle kramen aan het schoonmaken was. En wie stak er weer net zijn kopje boven een rooster uit? Ja hoor een leuke rat. Hij keek rond alsof hij zeggen wilde: waar gaan we vanavond eens lekker eten. Lijkt vies maar valt wel mee. Als je dan ziet dat we een openbaar toilet bezoeken dat zo superschoon is dat je er zelfs niet met je eigen schoenen in mag en er bij de ingang allerlei maten slippertjes staan om aan te trekken dan ben je een ratje zo vergeten. Na nog een uurtje in een internetcafé te hebben gesurft zijn we naar bed gegaan om de klok rond te slapen.

Vandaag dan maar Hua Hin verkennen en na ff de andere kant te zijn opgelopen komen we op een prachtstrand waar we gezellig een paar uur in een ligstoel gaan liggen en ons laten verwennen door 2 oude mensjes met hun strandhuisje die ons heerlijk eten en drank brengen. Lekker relaxen dus.

Je hebt er dan een hele middag gezeten en gegeten en bent op je wenken bediend en je bent er weer niet armer van geworden. Op het strand komen telkens mooie paardjes voorbij waar je zelf een ritje mee kunt maken. Dit gedeelte was ook druk omdat er aan de achterzijde van het strand een paar dikke hotels stonden met overwegend Scandinavische toeristen.

Vanavond om 8 uur in de bus gestapt en na een rit van 10 uur om 6 uur `s ochtends aangekomen in Krabi. Tijdens de eerste honderd km zat er naast ons een Thaise Witte non die de hele tijd kotste ze was hartstikke misselijk. Lekker met een plastic zakje in haar hand vol inhoud bleef ze maar geluiden maken. Zelfs Ria die toch in de zorg werkt werd er beroerd van. Tijdens de rit in de avond werden er allerlei smerige Dracula films gedraaid waar ook wij van over onze nek gingen. Wij zaten op stoel 5 en 6 en hoefden dus niets te missen van de film. Wij waren de enige toeristen in de bus en er sprak niemand Engels.
Plots stond de bus stil. Wij vroegen nog: Is this a stop? Is this a break? Pauze? Iedereen trok zijn schouders op want ze verstonden ons niet ( maar wel weer die eeuwige Glimlach). Maar toen iedereen naar buiten ging om inkopen te doen, fruit drank etc gingen wij ook maar ff naar buiten en rookten een sigaretje en kochten wat te knabbelen. Toen de meute weer terug naar de bus ging zijn we er maar weer achteraan gehold.

Aangekomen in Krabi werden we op het busstation (nadat we eerst onze rugzakken aan het zoeken waren) ontvangen door de eerste Thai die duidelijk Engels sprak. Hij was zo slim om meteen alle rugzakken die in de bus waren opgeslagen door een paar jongetjes naar zijn kantoortje te laten brengen en dan iedereen een kamer proberen te slijten. En het werkte perfect. Er waren meerdere kantoortjes op het plein maar bij hem zaten alle mensen en bij de rest niemand.

Lekker koffie gedronken en meteen een kamer geboekt voor 2 nachtjes in NOPPHARAT THARA BEACH. Ria had wel nog ff haar leesboek waar ze net nog een paar bladzijdes van moest lezen in de bus laten liggen. Geen probleem een jongen aan de bus halte reed Ton wel ff voor 100 Bath achter de bus aan om het boek op te halen. Dat is hier allemaal mogelijk.

Omdat onze kamer nog niet klaar was zijn we ff naar het strand gelopen en daar was het WOWWW. Prachtig strand met heel mooie rotsformaties er in. Ook zijn we nog even gaan kijken naar andere Guesthouses die we uit de Trotter kenden en die ook heel gezellig en leuk waren. Maar we vonden toch dat we een goede keus hadden gemaakt door voor R&A te kiezen.

We hebben inmiddels ons huisje betrokken en dat is superleuk en netjes, het ligt in het bos en de aapjes zitten in de bomen voor onze deur. Aan de overkant hebben we meteen een scooter gehuurd waarmee we de omgeving hebben verkend. Dit is echt een paradijs. Als je al het groen, de duizenden palmbomen en mango's ziet voel je je toch wel echt op je plekkie. De eilanden voor de kust zijn prachtig van vorm. De stranden hagelwit, alleen is nergens een strandstoel te bekennen. Maar daarom natuurlijk en ongerept. Wij eten steeds meer in de kraampjes langs de weg en het wordt steeds lekkerder en goedkoper. Vanmiddag nog ff olifanten gevoerd langs de weg. Het wordt steeds heter en heter soms is het niet te harden en ben je blij ff in een aircozaakje een koffietje te pakken of zomaar de 7-Eleven winkel in te lopen om bij te komen. Maar al bij al het is en blijft super en we genieten. Morgen gaan we naar Kho Phi Phi, een van de eilanden die zwaar getroffen is door de Tsunamie waar je in ieder geval elke dag aan herinnerd wordt.

11 februari 2009
Eilanden om te zoenen

Vandaag met een snelle speedboot naar Kho Phi Phi geweest. Je bent er dan binnen 40 minuten en met een klein bootje zou dat 2 uur bedragen. Kho Phi Phi is zwaar getroffen door de Tsunamie met een vloedgolf van meer dan 5 meter. Het is opvallend dat de mensen er niet veel over kwijt willen en zij de draad weer hebben opgepakt. Ook vragen wij ons af waar al die miljoenen zijn blijven hangen die hiervoor zij ingezameld.

Wij gaan naar 5 stranden waar prachtige koraalrifs zijn met allerlei kleuren vissen van klein tot groot. Hele scholen zwemmen voorbij. Koraal met daarin visjes verstopt, het is een superaquarium.

Het bekendste strand is het strand waar de Film "The Beach " met Leonardo di Caprio is opgenomen. Verder ook nog een eiland waar een James bond-film is opgenomen. Deze locaties zijn niet voor niets gekozen want ze zijn echt adembenemend. Het was prachtig en vooral Ria krijgt het snorkelen goed onder de knie en heeft inmiddels haar eigen uitrusting aangeschaft en is niet meer bij het water weg te slaan.

We zijn om 8 uur op onze scooter gestapt om een ritje door Krabi en omgeving te gaan maken. Het is een en al groen, werkelijk duizenden palmbomen en rubberplantages en daar tussenin riviertjes en watertjes. Heel kleine dorpjes met paalwoningen waar een heel relaxte sfeer hangt. En onderweg is iedereen steeds maar vriendelijk. Ze noemen het "Het land van de glimlach" en dat is ook zo.

Rijdend met een kaart bij de hand wordt het dan toch ineens een wirwar van wegen en voor je het weet, weet je niet meer waar je je bevind. Dus dan maar op je gevoel en dat laat je dan ook weer in de steek zodat je soms wel 2 of 3 keer hetzelfde huisje tegenkomt maar dan vanuit een andere hoek. Plotseling beginnen we te slingeren en we hebben een lekke band. En nu?

Dan volgt komt het Thaise rampenplan in werking:
We staan met een lekke band stil voor de enigste 2 huisjes in de omgeving.
Een vrouwtje ziet ons en roept tegen haar buurman die in de tuin met een tuinslang zich staat te douchen dat we pech hebben. De buurman komt naar ons toe, bekijkt het problemen schreeuwt naar een voorbijkomende bestuurder van een pick-up dat we geholpen moeten worden. Even overleggen en dan wordt onze scooter door een jongen naar het dichts bijgelegen dorpje gereden en wij stappen in de pick-up. De pick-up is zo oud dat de eigenaar onze deur van de buitenkant moet dichtgooien met de opmerking: Special Car. Als we gaan zitten zakken we compleet weg in de voorbank die alleen nog uit stukken schuimrubber bestaat. En hij maar lachen want hij vond het hartstikke leuk. Na een paar kilometer komen we aan bij een brommer werkplaatsje waar onze achterband er al vanaf is gehaald en de jongen in de enorme hitte stevig aan het sleutelen is. Pure armoede hier en er speelt een kindje tussen allerlei bromfietsonderdelen en Oma houdt haar in de gaten. Zo`n 15 minuten later ligt er een gloednieuwe binnenband op en moeten we inclusief maakloon 100 Bath betalen ( 2.20 euro). Niemand van degene die ons geholpen hadden wilde ook maar een fooitje. Dus na duizendmaal dank hebben we ons tripje voortgezet en zijn we naar een National park geweest waar pracht watervallen waren en veel groen met enorme bomen.

Op de terugweg was het weer moeilijk om direct de juiste weg te vinden en de hitte werd eigenlijk ondraaglijk. Normaal heb je nog wat wind maar nu alleen maar een hete föhn in je gezicht. We hebben nog een stop gemaakt om wat te drinken bij een olifantenkamp en daar wist men ons te vertellen dat het inmiddels 38 graden was. Hierna zijn we maar snel water gaan opzoeken bij Klong Muang Beach op een plekje waar allemaal Thaise families zaten te picknicken, heerlijk dobberen in het water. We moesten wel 10 minuten lopen omdat het eb was... Het strand ligt bezaaid met koraal in de mooiste vormen. Thuis in ons huisje waren we een beetje uitgeteld maar na een heerlijke douche reden we naar Ao Nang omdat we niet in toeristische restaurantjes willen eten rijden we steeds naar achterafstraatjes waar de locals eten. Daar aangekomen bij het inparkeren van de scooter blokkeerde de voorrem en gingen wij onderuit als gevolg dat we beiden schaafwonden hadden opgelopen... We reden gelukkig niet hard. Meteen weer een hoop mensen om je heen die je willen helpen. Dagen later kwamen we nog mensen tegen die ons vroegen of alles oké was. Voorlopig even de scooter aan de kant laten staan. Dan toch maar gaan eten waar nog een tropisch buitje van 10 minuten over kwam waaien en toen was het weer kurkdroog en bloedheet.

Verder zijn we ook nog gaan snorkelen op PODAA island (ook een koraalrif waar je U tegen zegt) en ook bootjes genomen naar prachtbaaien aan het land.

Het eten blijft super en goedkoop. Heerlijk is Path Thai met als nagerecht heerlijke gebakken bananen. Die worden filterdun gesneden en door een papje gehaald en dan gefrituurd. Zalig!

Het mooie aan het eten langs de weg is dat je alle voorbereidingen van je maaltijd LIFE meemaakt en je ziet wat voor lekkere verse dingen er in verwerkt worden. Elke maaltijd word apart voor je klaar gemaakt en niet zo als bij ons dat alles in een keuken uit een grote pan wordt geschept en opgediend wordt.

Gelukkig wordt van tevoren wel ff gevraagd of het SPICY moet zijn of niet. We hebben dan ook de nodige tips gezien die onze eigen kookkunsten alleen maar kunnen verbeteren. Ondanks ons scooterschuivertje toch weer er opgestapt al was het maar om ff uit te waaien in de hitte.

14 februari 2009
Fun, food and Sun.

Afgelopen dagen hebben we afwisselend doorgebracht. We hebben voor zover de hitte het toe liet met de scooter nog gedeelten van het binnenland verkend, maar dat kan alleen in de ochtend of avond. We hebben echter voor het grootste gedeelte van de rrachtige eilanden en superstranden genoten. Nog nooit hebben we zulke mooie witte stranden gezien en zo`n helderblauw water. Ook de temperatuur van het water is heerlijk. Ria zie ik meestal alleen maar snorkelen. Mooi gezicht als ze in het water staat omringd door honderden gele vissen met strepen aan weerszijden. Wij hebben eerst de zuidelijk gelegen eilanden gedaan (Phil Don Island, Monkey Bay, Maya Bay, Pileh Bay en Bamboo Island. Van de noordelijke eilanden hebben we genoten van Rai Island, Hong Island en Hong Lagoon. Een van onze favorieten was Poda Island en Phi Phi Island.

Heerlijk varen met een Longtail-boot.
Vandaag op Valentijndag zijn we naar WAT THAM SUA geweest waar een schitterende tempel ligt in een heel mooie omgeving met een enorm groot natuurgebied met prehistorische bomen en planten. En daar tussenin wonen allemaal monniken en nonnen. De monniken in oranje en de Nonnen in het wit. Verder heel veel apen die soms agressief overkwamen en Ria was een beetje bang en durfde soms de trappen niet op of af. Ze stelen alles wat los en vast zit. Een jongetje dat niet snel genoeg een banaan af gaf werd zelfs gebeten. In de grotten van de Tijgers waar we ff zaten werd ons fruit aangeboden door de nonnen. Fruit dat we nog nooit gezien hadden maar superlekker was. Na langs de weg onze favoriete PAD TAI gegeten te hebben zijn we huiswaarts gereden door de brandende zon. Bijna werden we gecremeerd toen we bij een stoplicht moesten wachten maar het is toch goed afgelopen. Thuis onder de douche, relax in onze tuin en aapjes kijken, koffie en niks doen. En niet te vergeten water water en nog eens water drinken.

De aapjes zijn trouwens erg vervelend geweest want ze hebben tot 2 x toe mijn pakje tabak van ons terrasje gestolen. De 2de keer zag ik een aap weg rennen met het pakje tabak in zijn mond en hij ging demonstratief in een boom zitten en gooide telkens plukken tabak naar beneden.

Omdat het Valentijnsdag is laten we ons vanavond weer eens lekker masseren in Ao Nang.

15 februari

Vandaag vliegen we om 12.25 uur naar Bangkok. We hebben een goedkope taxi op de kop getikt die ons naar de luchthaven van Krabi zal brengen en nemen afscheid van ons gezellig huisje en van onze huisbaas. Leuk ventje was dat en hij werd dan ook superverlegen toen hij van Ria een paar afscheidskussen kreeg. Hij wist zich echt geen houding te geven en kreeg een kleur als een Mango.

We hebben voor vliegen gekozen omdat we geen zin hadden om de bus te nemen die er 13 uur over doet (luxe hé). Het vliegen is al zo gewoon geworden, en het voelt alsof je gewoon op de bus staat te wachten. Luchthavens zijn hier netjes en modern en de vluchten zijn altijd stipt op tijd.

In Bangkok waar we in de middag weer aankwamen hadden we al een hotelletje geboekt. We gingen meteen naar Khao san road, de bekendste straat voor backpackers en die straat ligt parallel aan de straat waar ons hotel ligt.

Het is hier inderdaad Backpacker Paradijs. Alles wat je maar kunt verzinnen is hier te koop en het aanbod van de Reisburootjes is zo groot dat het probleem is: Waar boek ik???

In de straat lopen de gekste figuren rond en je ziet mensen vaak binnen 1 uur met een heel nieuwe outfit en een nieuwe kop haar rondlopen. Het is voor sommigen te gek om meteen na aankomst dreadlocks te laten plaatsen. Je ziet dus een Duitser met kort haar plots veranderen in een Bob Marley figuur incl. gebreide Rasta muts. En de dag er na heeft hij dan ook een loopje en uitstraling alsof hij op Jamaica geboren is.

Vandaag zijn we naar Chinatown gegaan om lekker te gaan eten en inkopen te doen. Een groot gedeelte hebben we te voet gedaan en we kwamen dan ook buiten Chinatown terecht. In deze buurt zijn we op de boot gestapt om ons weer af te laten zetten in Chinatown. Bij de aanlegplaatsen kun je altijd heerlijk eten dus hebben we dat ook maar weer even gedaan. Het lijkt wel of we de hele dag eten, maar het begint ook een soort hobby te worden want het is ook werkelijk overal even lekker. Als je dan weer door de enge straatjes loopt geniet je weer van al die lekkere, leuke, aparte en verassende dingen die er uitgekraamd zijn. En alleen al het navigeren door de straatjes is een hele kunst want je komt van alles tegen op je pad. Scooters, fietsers, handkarren met een huizenhoge lading, aanhangers met honderden Pekingeenden enz.

Het leuke aan die straatjes is dat er gedeelten zijn die allemaal dezelfde artikelen verkopen, je hebt dan een straat met alleen kinderschoentjes, tassen, haarspelden, broeken etc. Dus altijd handig als je wilt afdingen. Als je last van claustrofobie hebt zou ik toch wel de A2 van Bangkok kiezen want het wordt soms heel erg smal. Ria heeft hier alvast haar laatste kadootjes gekocht en een hele grote tas om alles in te doen.

De laatste dag in Bangkok en dus Thailand is inmiddels aangebroken en vandaag wilden we dan nog dingen gaan bekijken die we nog op ons lijstje hadden staan.
We zijn de hele dag actief geweest ondanks de hitte en de luchtvervuiling. Als eerste Wat Pho bezocht. Wat Pho, de Tempel van de Liggende Boeddha, grenst aan het Grand Palace. Het enorme, met goud bedekte beeld is 46 meter lang en 15 meter hoog. De voetzolen van de Boeddha zijn met parelmoer ingelegd.

De Grand Palace, het voormalige koninklijk paleis, is een 'must see'. Dit baken aan de rivier in het centrum van de stad bestaat uit gebouwen uit verschillende tijden. De Wat Phra Kaeo bevindt zich in hetzelfde complex. De Smaragden Boeddha is het meest vereerde beeld in Thailand.

En dan natuurlijk nog zo'n groot winkelcentrum bezoeken. We werden met de taxi voor de deur afgezet en dachten dat we voor een hotel stonden want het was een en al chique en de deur werd netjes voor ons geopend door de portier. De beste en grootste winkelcentra liggen aan het begin van Sukhumvit Road en langs Ploenchit Road en Rama I. Shopping Malls als Gaysorn, Mahboonkrong (MBK), Central World Plaza en Central Chit Lom bieden alles wat een mens maar kan wensen. Na ons toch wel vergaapt te hebben aan alle luxe en het gigantische van dit winkelpaleis zijn we een hele tijd bezig geweest om er weer uit te komen. We konden gewoon de uitgang niet meer vinden.

De Baiyoke Tower II is het hoogste hotel ter wereld (met mast). Het gebouw is 309 meter hoog (met mast 328 m) en heeft ongeveer 85 verdiepingen. Het gebouw bestaat uit 673 hotelkamers en heeft een publiek observatiedek op de 77ste verdieping. Op de 84ste verdieping bevindt zich Thailands enige, in de openlucht, ronddraaiend luchtdek.

We zijn met een flinke snelheid tot op de 84e verdieping gelanceerd geworden en liepen stapvoets richting ramen om foto´s te maken. Het is echt hoog hoor. Je kon nog hoger naar een platform maar we vonden het wel goed zo. Ria zag allerlei dingen bewegen en draaien maar dat was dus niet zo. Het was gewoon de angst. We waren net tijdens zonsondergang aanwezig dus je zag de stad gaan slapen. Mooi gezicht. Nog een bakje koffie gedronken en toen werden we weer op de begane grond gekatapulteerd.

Na nog lekker gegeten te hebben op Khao san road zijn we naar ons hotel gegaan want daar worden we vanacht om 12.00 uur opgehaald door de taxi die ons naar de luchthaven zal brengen.

Het Thailand avontuur is afgelopen en we moeten helaas naar huis. Het was een heel fijne tijd tussen heel fijne mensen. De vlucht Bangkok - Amsterdam verliep prima en met een jetlagje landden we in ons koude kikkerlandje.

Men zegt: Thailand het land van de Glimlach en dat kunnen we alleen maar onderschrijven. En op de terugvlucht waren we het er over eens dat de volgende verre reis weer deze kant op zal gaan.

Lees meer vakantie en reisinformatie over Thailand

Of lees een van de andere vakantie verhalen op Reisgraag.nl:

Argentinië, Chili en Argentinië, 'Patagonië'.

België, Antwerpen, 'Modestad Antwerpen'.

België, Brugge en Gent, 'Brugge en Gent'.

België, Brugge en Knokke-Heist, 'Kasteel ten Berghe'.

België, Leuven, 'Hapje Tapje in Leuven'.

Brazilië, Galinhos, Canoa Quebrada, Martins, Portalegre, 'Rondreis Noord, Tibau do Sul'.

Brazilië, Natal, 'Vakantie Brazilië'.

Brazilië, Natal, Recife, Olinda, 'Rondreis Zuid, Natal'.

Brazilië, São Paulo, 'Het beste van Brazilië'.

Bulgarije, Diverse, 'Typisch Bulgarije'.

Bulgarije, Zonnestrand, 'Bulgarije - Zonnestrand'.

Cambodja, O.a. Sihanoukville, Phnom Penh en Luang Prabang, 'Cambodja en Laos'.