Bijzonder IJsland

Land	IJsland
Plaats	O.a. Skogar, Reykjavik en Borgarfjördur
Periode	juni 2007
Vervoer	Vliegtuig
Accommodatie	hostels en jeugdherbergen
Reisorganisatie	Djoser

25 juni
We vertrokken vanaf een regenachtig Schiphol om na 3 uur vliegen terecht te komen in een zonovergoten IJsland. Onderweg en op het vliegveld was er de eerste gelegenheid om kennis te maken met de groep en met reisleidster Edine van Djoser. Vanaf het vliegveld Keflavik vertrokken we met onze eigen bus op weg naar het eerste hoogtepunt: de Blue Lagoon.

De Blue Lagoon is een meer, aangelegd in een lavaveld, dat wordt gevuld met water uit diepe geothermische bronnen met een temperatuur van 70°C. Het water bevat een bepaald soort algen, veel zout, mineralen en kiezel, die het water en de bodem van het meer een melkblauwe kleur geven. Het water schijnt overigens goed voor de huid te zijn. In elk geval was het hier heerlijk baden en zwemmen. Na een heerlijk bad vertrokken we door een prachtig landschap naar onze accommodatie. Onderweg stopten we onder andere bij het Krysuvikurkirkja. De overnachting was vlakbij de warmtekrachtcentrale van Nesjavellir. Met kamergenoot Fokke maakte ik een wandeling rond middernacht, terwijl de zon nog niet was ondergegaan, langs de dampende stroompjes die het land een mysterieus aanzien gaven.

26 juni
Vanuit Nesjavellir passeerden we allereerst het grootste meer van IJsland: Thingvallavatn. Dit meer van 83.7 km2 bevat onder andere veel forel. Omdat het nog voorjaar was bloeide overal bloemen, zoals de lupinen. Deze lupinen zouden we tijdens de hele reis tegen komen. Het Thingvallavatn meer maakt deel uit van nationaal park Thingvellir, dat ook op de Werelderfgoedlijst van UNESCO staat. Dit park ligt midden op de Midden-Atlantische rug, waar de continentale platen van Noord-Amerika en Europa aan elkaar grenzen en die verantwoordelijk is voor het vulkanisme in IJsland. Dit fascinerende feit is ook te zien aan het landschap. Hier zien we voor het eerst iets van de verschijnselen uit de fysische geologie die een bezoek aan IJsland zo interessant maken. Daar waar de platen uit elkaar drijven, ligt een verzakking, die een soort kloof vormt. Deze kloof wordt elk jaar 1 tot 2 cm groter. Het landschap zelf is ook in natuurlijk opzicht prachtig. Daarnaast is Thingvellir ook van historisch belang, omdat hier de Althing, de vroegere volksvertegenwoordiging samen kwam. We maakten een wandeling van meer dan een uur door het natuurschoon hier.

Vanaf Thingvellir is het een klein eindje rijden naar Geysir en Gulfoss, onze volgende stops. In Geysir bevindt zich de naamgever van alle geisers en de bekendste springbron van de wereld: Geysir.

Helaas spuit Geysir nog maar af en toe, maar op 100 meter van deze geiser ligt Strokkur en deze spuit elke 5 tot 10 minuten. Strokkur betekent "karnton", zo genoemd vanwege de op en neergaande beweging van de spuitmond. Vlak voordat de geiser Strokkur gaat spuiten komt er een prachtige bel op het gat van de geiser.

Na de lunch vervolgden we onze reis naar de Gulfoss, een van de bekendste IJslandse watervallen. Het water van de rivier Hvita valt hier in twee trappen omlaag en deze trappen staan bijna loodrecht op elkaar. Van boven heb je een prachtig gezicht, maar van beneden is de waterval nog indrukwekkender. Je kunt vrij dichtbij komen als je het niet erg vindt een beetje nat te worden. Van beneden was dan ook een zwakke regenboog te zien. Na de Gulfoss bezochten we nog twee watervallen: de mooi gelegen Hjalparfoss en de Haifoss, met 122 meter een van de hoogste watervallen van IJsland. Tussendoor bezochten we ook een turfboerderij, de Tjodveldisbaerinn, een reconstructie van een boerderij uit circa 1100. Ook hier was het landschap weer schitterend en werd opgevrolijkt door vele lupines.

27 juni
Bij het wakker worden deze woensdagmorgen bleek het weer behoorlijk omgeslagen, maar dat verhinderde ons uiteraard niet om gewoon op stap te gaan. Doel van de tocht was de Landmannalaugar. Onderweg hier naar toe rijden we door een bijzonder landschap dat nog het meest lijkt op een woestijn van zwart zand. De zwarte kleur komt uiteraard van lava. We maken ook een stop bij de Ljotipollur. Dit betekent "lelijke poel", maar hier ben ik het zeker niet mee eens. Ljotipollur is een zogenaamde explosiekrater, een vulkaan gevormd doordat de magma onder het aardoppervlak vrij dik is, waardoor het vulkanische gas met enorme explosies is vrijgekomen. De Ljotipollur is gevuld met water, heeft prachtige kleuren en bevat, heel merkwaardig, veel forel! Even verderop zien we rijdend door dit mooie landschap nog een explosiekrater, de Hnausapollur. Hier hebben we ook een mooi uitzicht op dit vulkanisch gevormde gebied.

Ons doel is het dal Landmannalaugar. Dit is een dal vol lavagesteente dat de mooiste kleuren heeft. We maakten hier een wandeling van ruim vier uur om de gele, bruine, rode, groene en blauwe kleuren van de ryolietbergen beter te zien, zoals de Brennisteinsalda. Het Landmannalaugar gebied is een prachtig gebied om te wandelen met bizarre vormen van het lava, nog besneeuwde toppen en naar zwavel ruikende stoom die overal uit de bodem en bergen komt. Met een gedeelte van de groep liepen we naar de top van de Blahnikur. Dit was een mooie wandeling, soms vrij steil, maar met werkelijk schitterend uitzicht. Dat we bovenop te maken kregen met een sneeuwstorm mocht de pret niet drukken, maar deed de warme chocolademelk (met re-fill) na afloop van de wandeling in een restauratiebus nog beter smaken. Beneden was er ook de mogelijkheid in een warme beek te duiken, maar door de regen deden slechts weinigen dat. De dames uit onze groep keken bijvoorbeeld liever naar de bijzondere reisleider van de bus naast ons, die wel in de bron ging zwemmen.

28 juni
Deze donderdag pakten we de koffers weer in en reden vanuit Hrauneyjar door het door lava gevormde landschap verder naar onze volgende bestemming. Onderweg zien we steeds de vulkaan Hekla, de bekendste vulkaan van IJsland, vrijwel zonder wolken, wat uitzonderlijk schijnt te zijn. De circa 7000 jaar oude vulkaan is al vaak actief geweest, voor het laatst in 1970, en dankt zijn naam aan het feit dat men men vroeger dacht dat hier de toegang tot de hel was! Daarna rijden we Thórsmörk in, een gebied met veel dalen, kloven, stroompjes en rivieren. Hier maken we een korte wandeling om van dit gebied te genieten. Vervolgens lunchen we met meegebrachte broodjes bij Jökullon, een gletsjermeer aan een tong van de Gigjökull-gletsjer. Hier moeten we ook weer een stroom oversteken, wat met onze verhoogde bus met vier wiel aandrijving gelukkig geen probleem is. Onze eindbestemming is Skogar. Vanuit ons hostel is het een klein eindje lopen naar het volksmuseum, dat heel interessant blijkt te zijn. De bejaarde curator speelt zelfs voor ons in het kerkje van het museum. Ina, Linda, Ineke en Brigitte laten zien hoe het er vroeger in het schooltje aan toe moet zijn gegaan. Na het museum lopen we langs de 60 m hoge Skogafoss achter ons hostel. Na het eten loop ik met Fokke nog naar boven, waar je een prachtig uitzicht op de omgeving hebt en waar zich nog meer watervallen blijken te bevinden. Wat is de natuur van IJsland toch mooi!

29 juni
Bij mooi weer en een stralend blauwe lucht nemen we weer afscheid van de Skogafoss, hopend dat het weer zo mooi zou blijven. Al snel zijn we bij onze eerste stop, de rots Dyrhólaey. Dit is een zee uitstekende rots met een groot gat en is het zuidelijkste puntje van IJsland. De rots ligt aan een prachtig zwart zandstrand. Van bovenaf de kaap, waar ook de vuurtoren staat, heb je een prachtig uitzicht over dit strand. Vlak voor Dyrhólaey bevinden zich enkele vogelrotsen, die deze plaats zo bekend hebben gemaakt. Op deze plaats bevindt zich, naast andere zeevogels, een grote kolonie papegaaiduikers.

De rots is tot 20 juni gesloten, omdat zij dan broeden. Nu was de rots net open en waren deze leuke vogels in grote aantallen te zien. Van de rots is het maar even rijden naar Halsanefshellir. Hier bevindt zich een mooi strand, het enige zwarte strand uit de top 10 van mooiste Europese stranden. Daarnaast zijn hier een aantal zeer interessante basaltformaties en ondiepe grotten te vinden. De basaltformaties hebben hele mooie structuren. Vanaf het strand heb je ook een mooi gezicht op Reynisdrangar, een aantal hoge rotspunten in zee, die zouden lijken op resten van een versteende driemaster. Na een stop bij nog een strand waar we wat konden eten en drinken, reden we een stuk het binnenland in over een lange onverharde weg door heuvelachtig gebied, waarbij we diverse rivieren moesten doorsteken. Helaas verminderde het weer en werd het zwaar bewolkt. Dat was niet onze enige pech want halverwege, ver van de bewoonde wereld, kreeg onze bus een lekke band. Terwijl buschauffeur Thordur hard werkte om de band te vervangen, liepen we wat rond en werd door Fokke de Fagrifoss waterval ontdekt vlakbij de plaats waar we gestrand waren.

Na ongeveer 1,5 uur reden we verder naar het gebied rond de spleetvulkaan Laki. Hier vond in 1783-1784 een enorme uitbarsting plaats waarbij de aarde scheurde over een lengte van 24 km lengte en 120 kraters en waarbij de lava een gebied van 560 vierkante kilometer overstroomde. We maakten hier aan de voet van de Laki een wandeling in deze scheur en het bijzondere, onaardse landschap dat hier gevormd werd. Op onze terugreis gebeurde nog meer merkwaardigs: namelijk de stoelen van Hester en Joerie begaven het en kwamen los en we zagen bij het restaurant waar we aten nog twee ongelukjes gebeuren met een auto en een caravan. Gelukkig kwamen we verder zonder problemen bij de leuke huisjes in onze overnachtingsplaats Kirkjubaejarklaustur, waar ik met Rob en maar liefst vier gezellige vrouwen een huisje mocht delen.

30 juni
We vertrokken optijd richting het gletsjergebied, voor wat een heel mooie dag zou worden. We maakten een korte stop bij het turfkerkje Núpsstadur (om voor mooi weer te zingen) en reden daarna naar de uitlopers van de grootste gletsjer op aarde (op Groenland na): de Vatnajökull met een oppervlakte van maar liefst 8300 vierkante kilometer! Helaas is deze gletsjer zich de laatste jaren extreem versneld aan het terugtrekken door de klimaatsveranderingen. Dit is dan ook een waarschuwing aan ons dat we toch vooral voorzichtig moeten zijn met ons handelen en ons vooral bewust moeten zijn van onze invloed op ons milieu! We bezochten nationaal park Skaftafel bij Skaftafellsjokull en de Hvannadalshnukur.

Hier is een bezoekerscentrum waar het mogelijk is een film te zien over de uitbarsting van de vulkaan Bardabunga onder (!) het ijs van de Vatnajokull in 1996. Deze uitbarsting zorgde voor enorme hoeveelheden smeltwater, waardoor een gedeelte van de gletsjer werd opgetild en in een enorme stroom vol modder, zand, stenen en gigantische ijsbrokken naar zee stroomde, de omgeving verwoestend. De film is fascinerend om te zien. Ons belangrijkste doel bij deze gletsjer was echter het maken van een wandeling op de gletsjer. Met ongeveer de helft van de groep bonden we de ijzers onder en wandelden ongeveer twee uur op de gletsjer, waarbij de gids ons van alles leerde en vertelde. Het ijs is hier niet zo blauw, maar heeft heel mooie tinten zwart en wit door het lavastof dat overal aanwezig is. Al was dit voor mij niet de eerste keer, het wandelen op de gletsjer was een geweldige belevenis!

Aan het begin van de middag vertrekken we weer met de bus en dan gebeurt er iets als een wonder: de bewolking verdwijnt, de zon gaat schijnen, de lucht wordt stralend blauw en we komen terecht in een werkelijk schitterend decor: het gletsjermeer Jökulsarlon. Het meer staat direct in contact met de zee en in het meer drijven allerlei stukken ijs die van de gletsjer zijn afgebroken en verschillende kleuren blauw, wit en zwart hebben. We maakten met een amfibievoertuig een tocht door dit prachtige meer. Tijdens de boottocht bleek dat we nog meer geluk hadden: op een aantal ijsschotsen lagen zeehonden te zonnen.

De stukken ijs in het water hadden bovendien de mooiste vormen. Na de boottocht wandelde ik nog naar het oceaanstrand waar door het getij meegenomen ijsblokken weer aan het strand aanspoelden en door de zon als prachtig kristal glinsterden op het zwarte strand. Vanwege het uitstekende weer werd besloten het diner uit te stellen en en nog eens een biertje te nemen in de zon bij het cafetaria.

1 juli
Vandaag was het een reisdag, maar wel een reis langs een heel mooie route. Even na Egelsstadir, waar we lunchten, hebben we het geluk rendieren tegen te komen. Eerst zien we er één, maar later blijkt er een grote groep rendieren op enige afstand van de weg te staan met enorme geweien. Door een geweldig mooi berglandschap rijden we verder om in het fjordenlandschap in de buurt van het vissersplaatsje Borgarfjördur uit te komen. Daar zullen we overnachten, maar eerst rijden we verder naar de vogelrots Hafnarhólmar. Op deze rots zitten grote hoeveelheden meeuwen en papegaaiduikers. Bovendien is het hier bij het haventje heel lekker in de zon te zitten. Aan het einde van de middag vertrekken we naar ons huis in Borgarfjördur. In Borgarfjördur maak ik in mijn eentje nog twee wandelingen door de omgeving (voor en na de bijzonder lekkere IJslandse vleessoep). Ik zie het turfhuisje Lindarbakkien en het kerkje van Borgarfjördur dat staat bij een prachtig veld met lupines. Vlakbij de visafslag is te zien hoe vissenkoppen worden gedroogd voor transport naar Afrika. Vanaf de Alfaborg, de Elfenburcht, heb je bij deze laagstaande zon een heel mooi uitzicht over de omgeving. Hier zou de elfenkoningin wonen. Overigens gaat de zon hier pas midden in de nacht rond drie uur onder (en weer op).

2 juli
Ook deze dag moesten we aardig wat kilometers maken, dat hoort er nu eenmaal af en toe bij als je veel wilt zien. Zowel het uitzicht als het weer waren iets minder dan de dag ervoor, dus we hebben rustig aan gedaan in de bus. Onderweg maakten we een fotostop bij de Glusarfoss en een uitgebreide stop bij de turfboerderij Bustarfell, dat is ingericht als museum en heel leuk was om te zien. Voordat we bij onze bestemming Raufarhöfn, helemaal in het noorden van IJsland, aankwamen, stopten we nog in Vopnafjördur en bij het oudste kerkje van Oost-IJsland in Skeggjastadir, dat nog in oorspronkelijke staat is. In onze plaats van bestemming, Raufarhöfn, maakte ik een wandeling door dit bijna uitgestorven plaatsje dat niet eens in de reisgids wordt genoemd en wandelde hier door de harde gure wind naar de vuurtoren. Terug in het hotel was de keuze deze keer eens niet: vis, lam of vegetarisch, maar er was een visbuffet. Door de frisse wind tijdens het wandelen smaakte dit nog beter.

3 juli
Deze dinsdag zou een volle dag worden en het was daarom goed om te merken dat het ook een dag met heel goed weer zou worden. We vertrokken vrij vroeg om er zo veel mogelijk van te kunnen genieten. Ons eerste doel was Asbyrgi (of Godenburcht) in het Jökulsargljufur nationaal park. Dit is een grote kloof of canyon en we stopten helemaal aan het einde van deze canyon. Hier eindigt de kloof in een soort van hoefijzer, die duizenden jaren geleden zou zijn uitgesleten door vloedgolven ten gevolge van uitbarstingen onder de Vatnajökull gletsjer. Een andere verklaring is overigens dat dit de hoefafdruk is van het paard van vikinggod Odin dat hier struikelde. Helemaal aan het einde van de kloof ligt een meertje, Botnstjörn. We wandelden in Asbyrgi ongeveer een uur. Daarna reden we verder naar Hljodakletter, ook in het Jökulsarglufur park. In het gebied bij Hljodaklettar zijn hele mooie structuren in het basalt te zien en mooie basaltkernen (kraterpijpen) die overbleven na een enorme vloedgolf die de rest van de kraters wegspoelde en alleen deze kraterpijpen, zoals Tröllid (de trollenrots,) liet staan.

Hljodaklettar betekent echorotsen omdat in het basalt ook grotten zijn gevormd. Soms lijken die grotten wel op een kerk, Kirkjan in het IJslands. De Jökulsa-rivier die hier stroomt, bestaat uit smeltwater afkomstig van de Vatnajökull-gletsjer. Ik wandelde hier in goed gezelschap voor ongeveer 1,5 uur in dit prachtige gebied. Nog steeds in hetzelfde nationale park ligt ook IJslands meest indrukwekkende waterval, de 44 meter hoge Dettifoss. Gigantische hoeveelheden water van de Jökulsa-rivier komen hier naar beneden storten. De zon die overvloedig scheen, zorgde voor een schitterende regenboog die het plaatje helemaal compleet maakte. Het was een mooie plaats om te zitten en van het uitzicht te genieten.

De waterval wordt helemaal indrukwekkend als je helemaal naar beneden loopt en direct bij het bulderende water staat. Spectaculair!

3 juli
Wie aan IJsland denkt, denkt aan geothermische activiteit, aan vulkanen, hete bronnen, zwavel en zwarte lava. Dat alles zagen we deze middag toen we aankwamen in het prachtige Krafla gebied, voor mij absoluut een van de (vele) hoogtepunten van deze geweldige vakantie. Krafla is de naam van de centrale en nog steeds actieve vulkaan in dit gebied. De magmakamer van de Krafla vulkaan is door spleten in het aardoppervlak verbonden met de omgeving. De totale spleetzone is wel 100 kilometer lang. De laatste keer dat het vulkanische systeem actief was, was van 1975-1984. Nog steeds is echter de lava warm op verschillende plaatsen en zie je tijdens een wandeling de dampen van stoom en zwavelbronnen omhoog komen. Het is een bizarre belevenis over de warme, grillige lava met soms prachtige kleuren te lopen! Onze eerste stop was bij de explosiekrater Viti. Vervolgens maakten we een uitgebreide wandeling bij de berg Leirhnujukur en de Krafla-caldera. De berg Leirhnujukur heeft prachtige kleuren door de mineralen uit het binnenste van de aarde. Vlakbij de berg ligt een kleurrijk soltarenveld, waar de zwavel uit de bodem komt borrelen. De Krafla-caldera is een hoogvlakte die eigenlijk het dak van een magma-kamer vormt. De magma bevindt zich hier een paar kilometer onder het oppervlak. Het lopen over het zwarte lavaveld hier is onvergetelijk, zeker gezien de fraaie contrasten met de blauwe lucht en het lichte zand. Na een wandeling van zo'n 2 uur, bezochten we het vlakbij gelegen soltarenveld Hverir (of Namaskard), een gebied vlak langs de ringweg met kokende modder- en zwavelpoelen. Overal komt de stoom uit de grond, soms fluitend, en komt stinkende modder opborrelen. Ook hier zijn de kleuren bijzonder mooi, het was dan ook jammer dat aan deze dag ook weer een einde kwam en we naar onze leuke lokatie in de buurt van Myvatn moesten.

4 juli
Tijd voor een actieve dag. Om te beginnen ga ik met een gedeelte van de groep rijden op een echt IJslands paard. IJslandse paarden zijn beroemd over de hele wereld en dan hoort een rit op zo'n paard er toch eigenlijk bij. Voor mij is het de eerste keer op een paard en dus is het wel wat vreemd. We maakten te paard een rit van ongeveer 2 uur door het merengebied van Myvatn. Myvatn is een van de grootste meren van IJsland en beschermd natuurgebied vanwege de grote hoeveelheden verschillende eenden. Myvatn betekent muggenmeer en waar die naam vandaan komt, was geen raadsel (al steken ze gelukkig niet). Te paard verkenden we dit mooie gebied met vreemde lavaformaties en mooie begroeiing. Het rijden te paard bleek heel leuk en nadat de groep werd gesplitst in een snellere groep en een langzamere groep heb ik zelfs in draf en töld, de speciale draf van IJslandse paarden gereden.

Na een snelle lunch werden we afgezet bij het elvenbos Höfdi. Höfdi is een klein schiereiland met (voor IJsland) veel bos, mooie uitzichten over het meer en veel flora. We maakten hier een wandeling van ongeveer een uur en vertrokken daarna naar Dimmuborgir. Dimmuborgir betekent "Donkere burcht" en dit slaat zeker op de donkere en grillige lavaformaties die hier te vinden zijn. Het is een bijzonder mooi lavagebied met allerlei grillige vormen met namen als "het gat" en "het kerkje", verwijzend naar de vormen die je er in kunt herkennen. Ook de flora in dit doolhof is heel mooi en enkelen uit onze groep zagen hier zelfs een giervalk. Het werd dan ook een mooie wandeling van zeker 1,5 uur. Na deze wandeling bezocht ik met een aantal anderen de Krafla geothermische krachtcentrale. Om de dag af te sluiten, nam ik tenslotte een bad in het warme zwavelhoudende water van Nature Bath Jarbadsholar, een mooie afsluiting van deze dag.

5 juli
Voor velen het hoogtepunt van deze vakantie: de walvissafari bij Husavik. Met een boot verokken we om 10.00 uur voor een tocht van zo'n 2,5 uur op zoek naar de walvissen. Na circa drie kwartier kregen we de eerste in beeld en daarna was van de ene naar de andere kant van de boot rennen en weer terug. We hadden voor de zoveelste keer deze vakantie weer heel veel geluk. Het waren bultrugwalvissen (humpback whale). Met name de lichtblauwe vinnen (die onder water bleven) zijn mooi om te zien, zeker als ze vlak naast de boot zwemmen. Hoewel dit voor mij de derde keer was dat ik walvissen zag, was het ook dit keer weer een enorme belevenis. Terug in Husavik bezocht ik nog het Walvismuseum met alles over het leven van de walvis, maar ook van de jacht die helaas nog steeds op hen gemaakt wordt (het Wereld Natuur Fonds probeert hier gelukkig iets aan te doen.) Vanuit Husavik en na de onvermijdelijke stop bij een supermarkt (ook daar hebben we er aardig wat van "bezichtigd"), reden we verder. We maakten een stop bij de Godafoss, ondanks dat deze niet zo groot is, door zijn mooie ligging toch een van de bekendste watervallen van IJsland.

Na ons bezoek aan de Godafoss begon het helaas flink te regenen zodat we verder in een keer doorreden naar onze bestemming Osar op het schiereiland Vatnsnes. Daar aangekomen liet reisleidster Edine ons kennismaken met een typische IJslandse lekkernij: Hákarl (in de grond gefermenteerd haaienvlees) weg te spoelen met een Brennivin, een traditionele IJslandse borrel. Het viel eigenlijk nog best mee. 's Avonds nadat het droog geworden was, ben ik nog met Roswitha, Sandra en Linda door de harde wind naar de zandbanken in de buurt van de jeugdherberg gelopen. Hier waren veel zeehonden te zien, vaak aan het vissen. Toen wist ik nog niet dat we ze de volgende dag veel beter zouden zien.

6 juli
Al vroeg in de ochtend werd ik wakker van het prachtige weer en omdat mijn kamergenoten ook wakker waren, wandelde ik met Fokke al vroeg in de ochtend naar het strand vlakbij de jeugdherberg Osar. Het uitzicht was nu schitterend en grote aantallen zeehonden lagen nu op de zandbanken. Langs de kust zaten grote hoeveelheden Noordse sternen te broeden die ons aanvielen als we te dichtbij kwamen. Het werd een prachtige wandeling en pas na een uur keerden we terug naar de jeugdherberg om snel de heerlijke wafels op te eten die de moeder van de eigenaar van de jeugdherberg voor ons ontbijt had gebakken. Daarna liepen vanaf we met de hele groep naar Hvitserkur. Dit is een 15 meter hoge rotsformatie in zee. Volgens de reisgids lijkt de rots op een prehistorisch dier, maar wij waren het er over eens dat de rots meer leek op een neushoorn. Vanaf Hvitserkur reden we even later verder. Afgezien van diverse fotostops was de eerste stop het plaatsje Stykkisholmur, een visserplaatsje. Bij de vuurtoren heb je hier een mooi uitzicht over de haven en de plaats zelf. De moderne nieuwe kerk is ook apart om te zien en reisgenoot Chris liet hier horen dat hij best goed overweg kan met een piano. Eindbestemming was Grundarfjördur, ook al een vissersplaats. Met een groepje van zo'n man of zes maakten we hier een korte wandeling, onder andere naar de kust met de karakteristieke berg Kirkjufell. Al snel kwamen we echter op een leuk terrasje terecht, waar de eigenaar, blij geworden door de grote bierverkoop, ons trakteerde op diverse glaasjes Brennivin's van het huis. Daarbij speelde mee wel mee dat we hier een reservering bleken te hebben om met de hele groep 's avonds te gaan eten. Het werd in elk geval heel gezellig en ook de maaltijd hier was uitstekend!

7 juli
Van Grundarfjördur volgden we tot Olafsvik de ringweg. Het werd een mooie rit door een landschap dat een combinatie was van veel sneeuw en lava, wat natuurlijk weer prachtige uitzichten op leverden. Bij het plaatsje Hellnar stapten we uit voor een wandeling in dit mooie gebied, het schiereiland Snaefellsnes, dat bestaat uit een lange bergrug met de vulkaan Snaefellsjökull als hoogste punt (1446 m). Dit gebied bestaat weer voor een belangrijk deel uit lavavelden. Bij Hellnar vielen als eerste de vogelrotsen met krijsende meeuwen op, maar ook de mooie basaltrotsen. Vanaf Hellnar liepen we over een bijzonder mooi voetpad via het lavaveld Hellnahraun naar Arnarstapi. Door de vele zeevogels en prachtige basaltformaties was dit één van de mooiste wandelingen van deze vakantie.

Vanaf Arnarstapi vervolgden we tenslotte per bus onze weg naar ons eindpunt Reykjavik. Aan het begin van de middag kwamen we na een reis van 3120 km op onze laatste bestemming: Reykjavik. We zouden hier overnachten in het voor ons vrij luxe hotel Cabin: slaapzak en handdoek konden dit keer ingepakt blijven. Direct na aankomst vertrokken weer richting oude centrum om Reykjavik te verkennen. Reykjavik is geen stad waar je uren kunt doorbrengen. Eigenlijk bestaat het centrum uit twee grote winkelstraten en zijn er een aantal bezienswaardigheden daar om heen. Ik verkende de stad in mijn eentje. Allereerst wandelde ik naar de haven, waar een aantal boten voor de walvisjacht lagen en waar een vissershaven was. Vanuit de haven liep ik naar de katholieke kathedraal. Net als in alle kerken die ik zou zien, was hier een komen en gaan van bruiloften want ook hier was 07-07-07 een magische datum. Door het centrum lopend, ondertussen boekhandels en souvenirswinkels bezoekend, zag ik verder het hele centrum. Ook in de bekende Hallgrims-kerk was een bruiloft bezig, maar ik mocht wel in de 73 m hoge toren om van het geweldige uitzicht over Reykjavik te genieten. Het was wel enorm schrikken toen vlak boven mij het carillon begon te luiden. Vlakbij de kerk was ook de Listasafn Einars Jónsonnar beeldentuin met interessante beelden. 's Avonds na het afscheidsdiner, terwijl alle andere reisgenoten al naar bed gingen, trok ik met Fokke de binnenstad in om wat te drinken en ons laatste geld op te maken. Op zaterdagavond gaat namelijk de IJslandse jeugd uit en laat het centrum een heel ander beeld zien dan met alle toeristen overdag. Omdat alcohol redelijk duur is in IJsland, drinkt men in IJsland thuis al in en bijna iedereen op straat was al prettig aangeschoten, wat goed te zien was en heel vermakelijk was om te zien. Omdat we een vroege vlucht hadden, zorgden we ervoor om ongeveer 01.30 uur terug te zijn. Achteraf bezien was dat niet nodig geweest.

8 juli
Al om vijf uur vertrokken we met de bus naar het vliegveld Keflavik voor onze vlucht die stond gepland om 07.00 uur. Bij het inchecken bleek echter al snel dat er iets mis was: volgens Iceland Air hadden we de vorige dag al moeten vertrekken! Na wat gedoe bleek gelukkig dat we nog met de middagvlucht om 17.00 uur meekonden. Dat betekende echter wel dat we nog een hele dag hadden. Na een tijdje rondhangen op het vliegveld, bleek nog eens wat een uitstekende reisbegeleidster we hadden. Edine regelde op deze zondagmorgen (!) een bus en bracht ons naar Reykjavik. Met ongeveer de helft van de groep gingen we naar The Volcano show, een serie mooie amateurfilms over IJslandse vulkaanuitbarstingen. Absoluut de moeite waard. De rest van de groep ging naar het Nationaal Museum, waar wij later ook naar toe gingen. Al met al was deze dag zeker niet verloren en persoonlijk vind ik het niet zo erg dat we nog wat extra tijd met de groep en in IJsland hadden. 's Avonds vertrokken we echter wel en zat de vakantie er helaas echt op: het einde van een fantastische vakantie in een geweldig mooi land met schitterende natuur en fascinerende natuurverschijnselen, met mooi weer en met een hele leuke groep.

Meer informatie en foto`s vind je op de website van Gerard

Deze reis is gemaakt met de organisatie Djoser. Bekijk het totale aanbod van Djoser op: http://www.djoser.nl/

Lees meer vakantie en reisinformatie over IJsland

Of lees een van de andere vakantie verhalen op Reisgraag.nl:

Argentinië, Chili en Argentinië, 'Patagonië'.

België, Antwerpen, 'Modestad Antwerpen'.

België, Brugge en Gent, 'Brugge en Gent'.

België, Brugge en Knokke-Heist, 'Kasteel ten Berghe'.

België, Leuven, 'Hapje Tapje in Leuven'.

Brazilië, Galinhos, Canoa Quebrada, Martins, Portalegre, 'Rondreis Noord, Tibau do Sul'.

Brazilië, Natal, 'Vakantie Brazilië'.

Brazilië, Natal, Recife, Olinda, 'Rondreis Zuid, Natal'.

Brazilië, São Paulo, 'Het beste van Brazilië'.

Bulgarije, Diverse, 'Typisch Bulgarije'.

Bulgarije, Zonnestrand, 'Bulgarije - Zonnestrand'.

Cambodja, O.a. Sihanoukville, Phnom Penh en Luang Prabang, 'Cambodja en Laos'.