Extremadura

Land	Spanje
Plaats	Diverse
Periode	mei 2003
Vervoer	Vliegtuig en auto
Accommodatie	Diverse

Zaterdag 17 mei 2003
We vertrekken om 9.31 met de trein naar Schiphol. Het vliegtuig zou om 12.15 vertrekken, maar we hebben een vertraging van ruim 40 minuten. We vliegen eerst naar Madrid, waar we overstappen. Rond 17.10 landen we in Sevilla. Onze vrees voor problemen met de bagage, wegens de vertraging met de eerste vlucht worden gelukkig niet bewaarheid. We nemen een taxi naar de stad (€22,=). We hebben gereserveerd in het (gay) pension Airesevilla, midden in de Santa Cruz wijk in het centrum van de stad. Het ligt in een smal straatje en is lastig te vinden. We worden verwelkomd door Fabian. We rusten even uit en gaan dan de stad in. We eten wat tapas (o.a. Albondigas de Merluz) hier en daar en raken daar al flink vol van. Later op de avond zoeken we nog wat naar de Sevillaanse gay scene en drinken wat bij El Barron Rampante. In Sevilla is het warm, zo rond de 30 graden, 's avonds koelt het af naar 22 graden.

Zondag 18 mei 2003
We ontbijten op het balkon van het pension. Walter serveert het ontbijt nauwgezet, maar toch heel vriendelijk. Het is al aardig warm, maar de voorspellingen beloven meer. We wandelen naar het huis van Pilatus. Het is een familiepaleisje uit 1519, gebouwd na een pelgrimstocht naar Jeruzalem. Het werd verondersteld te zijn nagebouwd naar het huis van Pontius Pilatus aldaar, maar het is een combinatie van Mudejar stijl met renaissance en klassieke elementen. Het huis heeft prachtige patio’s en tuinen. De bovenetage is alleen onder begeleiding van een gids te bezoeken. De kamers boven zijn donker, maar zeer de moeite waard. We lopen verder naar het Hospicio de los Venerables Sacerdotes, een voormalig gasthuis, nu een museum met wisselende tentoonstelllingen. Het gebouw is echter ook een bezienswaardigheid, met een prachtige patio en een grote kapel. We lunchen in de Santa Cruz wijk, waarna we even rust nemen. Later op de middag lopen we naar de oevers van de rivier, waar op een terras in de schaduw (in de zon is het meer dan 40°) van het uitzicht genieten. Aan het begin van de avond eten we tapas bij Bar Modesto, volgens velen de beste van Sevilla. 's avonds eten we op het terras van restaurant Rio Grande, aan de overzijde van de Gualdaquivir in de wijk Triana. Het uitzicht op de rivier is prachtig. Daarna lopen we langs de oever in Triana en over de brug Isabel II weer terug. We drinken wat bij een paar gay bars aan de Paseo Colon.

Maandag 19 mei 2003
Na het ontbijt nemen we een taxi naar het treinstation. Daar moet onze huurauto klaar staan. Eenmaal daar aangekomen realiseer ik me dat m'n paspoort nog bij de receptie van het pension ligt. Deze snel opgehaald. De auto is er inderdaad bij AVIS en na wat formaliteiten zijn we onderweg in onze Seat Léon TDI. We rijden de stad uit met als bestemming Zafra in de Extremadura. We nemen niet de rechtstreekse weg, maar de landschappelijk interessantere omweg via Aracena. Aracena is een redelijk plaatsje met een kerk op de heuvel gebouwd door de Tempelridders op de ruïnes van een moors kasteel. We lunchen in Aracena. Er is ook nog een Gruta de Maravillas (Wondergrot), maar die laten we voor wat ze is. We rijden verder naar Zafra. Daar komen we rond 2 uur aan. We logeren hier in de Parador, die in een kasteel is gevestigd. Het heeft een prachtige marmeren renaissance patio. Helaas is het zwembad (nog) gesloten. Met dit weer (27gr.) wel jammer. We verkennen nog in de vooravond het centrum van Zafra. 's avonds eten we in de Parador zelf. Heerlijk eten en prima service.

Sevilla - Aracena - Zafra: 181 km
Dinsdag 20 mei 2003
Het ontbijt is weer prima in de Parador. Na het ontbijt wandelen we door het centrum van Zafra. We komen langs het Santa Clara klooster, de stadspoorten (Sevilla en Cubo), de kloosterkerk van het Rosarioklooster en de hoofdkerk van de stad. Het oude centrum heeft een aantal mooie straatjes. Het centrale punt wordt gevormd door het Plaza Grande (grote plein) en vlak daarbij het Plaza Chico (kleine plein). Beiden zijn omgeven door arcades. Het grote plein is 's avonds levendig met terrassen. 's ochtends is het er nog erg stil. Na de wandeling maken we een rondrit door de omgeving. We rijden langs Bienvenida naar Llerena. In Llerena lunchen we. Het heeft een mooi centraal plein. Dicht in de buurt is een het romeinse theater van Reina. Het theater ligt in het open veld, maar is nog prima in tact en wordt nog gebruikt voor voorstellingen. In de namiddag loopt de temperatuur op naar zo'n 30 graden. Via allerlei kleine wegen door een heuvelachtig landschap met veel olijfbomen komen we via Montemillan weer terug in Zafra. In de vooravond proberen wat tapas te vinden, maar tapas zijn hier in Zafra niet of nauwelijks te krijgen. Het beste dat we kunnen krijgen is wat nootjes en olijven. Later op de avond eten we in restaurant Regilio, een redelijk, gemiddeld geprijsd restaurant. Hier zijn bij de hoofdmaaltijd de groenten en salade geheel afwezig. Alleen wat in de olijfolie gebakken frietjes vergezellen het vlees. Later op de avond drinken we nog wat op de Plaza Grande.

Woensdag 21 mei 2003
Na het uitstekende ontbijt vertrekken we uit Zafra. Wij rijden noordwaarts naar Mérida, waar we na een klein uur bij hotel Nova Roma aankomen. Een modern, goed, maar onopvallend hotel midden in het centrum. We gaan eerst koffie drinken op de Plaza Mayor en dan de bezienswaardigheden bekijken. De Plaza Mayor is groot en omgeven door hotels en winkels. Op het plein zijn een aantal terrassen en een grote fontein. Na de koffie bekijken we eerst het Romeinse theater. We kopen hier een combinatie-ticket, dat geldig is voor alle Romeinse attracties in Mérida (€7,20, ipv €3,90 per keer) Het Romeinse theater is zeer goed bewaard gebleven en dateert van 15 n.C. Het wordt nog steeds gebruikt m.n. voor het klassiek theaterfestival in Juli en Augustus. Nu is er een muziekuitvoering voor scholieren, gesponsord door het regioparlement. Het theater heeft een prima akoestiek. Ernaast ligt het Amfitheater. Dit is minder goed behouden. Hier vochten in de oudheid gladiatoren met elkaar of met wilde dieren ter vermaak van het toegestroomde publiek. Tegenover deze theaters ligt een Romeinse villa. Hiervan zijn een deel van de muren en de vloeren opgegraven. Het geeft een goede indruk hoe een Romeinse villa er aan het begin van de jaartelling was ingedeeld. Het huis is tot in de vierde eeuw bewoond gebleven. Het heeft een paar mooie vloermozaïeken. Dan wordt het tijd voor de lunch en de siësta. Na de siësta bekijken we de Morería opgravingen bij de oude Romeinse brug. Hier zijn opgravingen gedaan, waarbij resten van huizen zijn blootgelegd uit de Romeinse, de Visigotische en de moorse tijd. Ook hier weer mooie mozaïek vloeren. De opgravingen kwamen aan het licht bij de voorbereidingen voor de bouw van een kantoor voor de regioregering. Het gebouw is toch gebouwd, maar op palen, zodat de opgravingen toegankelijk blijven. De Romeinse brug van Mérida is in het begin van de 1e eeuw aangelegd, in de 17e eeuw verlengd en in de 19e eeuw gerestaureerd in de huidige staat. De brug is 792m lang en heeft 60 bogen. Tot 1993 deed de brug nog dienst als verkeersader, toen de nieuwe brug werd geopend. Aan het bruggenhoofd staat de Alcazaba, het moorse fort, dat eeuwenlang de toegang tot de stad controleerde. We nemen wat tapas bij Casa Benito, een klein café dat volbehangen is met stierenvechters memorabilia. De oude baas is altijd aan te treffen voor de tv met een dikke sigaar in zijn hoofd, kijkend naar een stierengevecht op (betaal-)tv. Later op de avond eten we bij Rufino. Redelijk eten.

Zafra - Mérida: 62 km
Donderdag 22 mei 2003
Het ontbijt in Hotel Nova Roma stelt niet erg veel voor. Broodje met jam en op verzoek ook kaas. We bezoeken eerst de Romeinse columbaria met uitleg over de dodenriten van de Romeinen door de eeuwen heen. Vandaar lopen we naar de Casa Mitreo. Ook een grote Romeinse villa uit het eind van de 1e, begin 2e eeuw. Het ligt in de buurt van resten die in verband gebracht kunnen worden met de Mitras cultus, vandaar de naam. Tenslotte bekijken we nog de Trajanusboog. Deze boog werd ooit - onterecht - als triomfboog beschouwd, maar in werkelijkheid een toegangspoort naar het forum. We rijden met de auto naar het Embalse de Cornalvo. Dit is een door de Romeinen aangelegd stuwmeer, dat in de watervoorziening van Mérida een rol speelde. Het ligt 18km buiten de stad. De omgeving is tot Nationaal park verheven. We zien hier roofvogels, ooievaars en waterschildpadden. In het park is het zeer rustig. We komen een enkele auto tegen. We rijden daarna naar het Embalse Proserpina, eveneens een Romeins stuwmeer, dat nu een recreatiegebied is. De stuwdammen zijn 18 en 21 meter hoog en aan het eind van de 1e eeuw, begin 2e eeuw aangelegd. Terug in Mérida lunchen we in de Parador en gaan de siësta in. Na de siësta wandelen we de stad in. Dan eten we weer wat tapas bij Casa Benito. Het is vandaag ontzettend warm (meer dan 30°) en dat is het om 7 uur nog steeds. We hangen tot een uur of acht op het terras, voor we teruglopen naar het hotel. Rond negen uur gaan we eten bij Restaurante Nicolás. Prima eten. Uitgebreide keus uit streekgerechten, zoals Jamón serrano. Alleen in de sierras van Extremadura wordt het Iberisch varken gefokt. Een half wild dier ergens tussen wild zwijn en varken in, dat zich voedt met eikels. De serrano is niet zomaar een beetje ham. Er is een classificatie systeem (Denominación de Origen) dat niet onder doet voor dat van wijnen. De topham komt uit de Dehesa-streek. Een paar plakjes als voorgerecht kost net zo veel als een hele maaltijd.

Vrijdag 23 mei 2003
Na het simpele ontbijt rijden we naar Cáceres, zo'n 60 km naar het noorden. Caceres is een drukke stad, met een prachtige ommuurde oude stadskern, waar het juist erg rustig is. We logeren in Hotel Los Naranjos. Eenvoudig met maar één ster, maar toch van de essentiële gemakken (douche, wc, tv, airco) voorzien. We wandelen naar de Plaza Mayor, die net buiten de oude stadsmuren ligt. Een groot plein met tal van terrasjes. Dan verkennen we de oude stad. Caceres heeft, ondanks dat het niet aan zee ligt toch een flink aantal Conquistadores, veroveraars van Zuid- en Midden Amerika, voortgebracht. De familiepaleizen van deze Conquistadores staan trots uit te stralen in de oude stad. De gevels zijn bekleed met familiewapens en een flink aantal is voorzien van een toren. Op de Plaza Santa Maria staat de kerk met dezelfde naam, een renaissance kerk uit de 16e eeuw. Verderop aan het Plaza San Jorge staat het Palacio Golfines Abajo. Hier riep Franco zich in 1936 uit tot leider van Spanje. Aan het Plaza de las Veletas, ligt is het provinciale museum gelegen. Het etnografische deel ligt in de het Casa de las Valetas. Onder dit huis liggen nog de resten van een moors badhuis (Ajibe). Via een brug is het gebouw verbonden met het Casa de Caballos, waarin de kunstafdeling is gevestigd met oude, moderne en hedendaagse kunst, waaronder een paar werken van Miro, Picasso en Arroyo. Terug op de Plaza Mayor lunchen we onder de arcades. De temperatuur loopt op tot rond de 36 graden en het wordt tijd voor siësta. Na de siësta gaan we tapas eten in Calle Pintores, een levendige winkelstraat met een paar pleintjes. Nu het wat koeler is geworden hebben we ook weer moed om de oude stad nog wat verder te verkennen. 's avonds eten we bij " El Figon de Eustaquio" een heel goed restaurant waar we heerlijk genieten van eend en chateaubriand.

Mérida - Cáceres: 67 km
Zaterdag 24 mei 2003
Ontbijten kan niet in het hotel, dus doen we het maar in een koffietentje. Na het ontbijt rijden we naar Trujillo, ruim 50 km ten oosten van Cáceres. Trujillo is een klein stadje, gelegen op een heuvel, in de schaduw van een kasteel. Het kasteel is van Moorse origine, maar vele malen uitgebreid door latere gebruikers. In een van de torens is een kapel gewijd aan de beschermheilige van de stad. De maagd staat in een raamkozijn, met haar rug naar de gelovigen en staart uit over de stad. Het uitzicht vanaf de kasteelmuren op het stadje en de wijde omgeving is prachtig. Het moet een zeer strategische plek zijn geweest. In het midden van het stadje ligt de Plaza Mayor, een ruim plein omringd door kerken en paleizen. In het midden van het plein staat een standbeeld van Pizzaro, veroveraar van Ecuador en Peru, ook een zoon van Trujillo (1475). Het beeld is een Amerikaans geschenk uit 1929. De kerk San Martin aan het plein is de moeite waard. De concierge van de kerk doet haar best om ons - in het Spaans - op de interessante zaken van het gebouw te attenderen, zoals het koor, het altaar en een balkon dat uitzicht geeft op de Plaza Mayor. Verder lopen we nog langs de Santa Maria kerk, een klooster en de Parador van Trujillo, die in een 16e eeuws klooster is gevestigd. De temperatuur is ideaal vandaag in Trujillo, zonnig en maar 21°. We lunchen in Meson La Troya. Het copieuze menu van 15 euro (inclusief wijn) is prima. Curieus is de stokoude bazin, die als een soort monument voor de ingang van de eetzaal is opgesteld. Praten gaat haar niet zo goed meer af en een bord vermeld de eenvoudige prijslijst (1 menu is €15, 2 menus €30 enz.). Bij haar moeten we afrekenen. In de bar is de muur behangen met foto's van beroemdheden die hier hebben gedineerd, samen met de oude doña in betere tijden. Wie weet hoelang deze bezienswaardigheid nog mee gaat. We rijden terug naar Càceres voor de siesta. Na de siesta lopen we de stad in om wat tapas te eten op de Plaza San Juan. We zijn ruim op tijd terug in het hotel om de uitzending van het Eurovisie songfestival te zien. De Spaanse tv heeft een uitgebreide voorbeschouwing: "Operación Eurovision" in navolging tot de spaanse voorselectie die Operación Triunfo (een soort Idols, maar dan professioneler en met meer artistieke inhoud) heet. De Spaanse deelneemster Beth uit Suria in Catalunya wordt uitgebreid geïnterviewd. Het festival zelf heeft maar weinig hoogtepunten. Het decor is prachtig en onze Esther Hart ook, maar ze krijgt maar weinig punten. Turkije wint. Het was vandaag weer zonnig maar gelukkig niet zo warm, zo'n 23 graden maximaal.

Zondag 25 mei 2003
We ontbijten wat simpel op de kamer. Dan gaan we op weg richting Trujillo. Daar ontbijten we dan echt in een hotel in een onverwachte luxe. Het 3-sterren hotel lijkt verlaten, maar bij onze komst wordt iedereen opgetrommeld en krijgen we een prima ontbijt voorgeschoteld. We rijden verder naar Guadelupe. In Guadelupe nemen we onze intrek in de Parador, die gevestigd is een voormalig hospitaal uit de 16e eeuw. De grote attractie is het klooster van San Jeronimo. Het klooster is gebouwd in 1340 op de plek waar een herder zo'n 50 jaar eerder een mariabeeld vond dat naar verluidt door St Lucas zelf is gemaakt. De vertraging in de bouw werd veroorzaakt door het feit dat dit gebied op dat moment nog niet bevrijd was van de moren. Het klooster bracht en brengt - met een onderbreking na de ontbinding van de kloosterordes in de 19e eeuw - massa's toeristen en pelgrims naar deze streek. Het dorpje heeft dan ook een groot aantal souvenirwinkeltjes waar alle denkbare en ondenkbare prullaria wordt verkocht, die enigzins in verband met de maagd van Guadelupe kan worden gebracht. We lunchen eerst in de Hospedería, een hotel dat in een vleugel van het klooster is gevestigd. Na de siësta bezoeken we om half vier het klooster. De verplichte rondleiding leidt ons langs een kloostergang met een vreemde replica van het klooster in het midden, langs uitstallingen van oude handschriften en schilderijen, waaronder een Goya en een paar van El Greco. Vervolgens komen we in de prachtige sacristie met 8 panelen van Zurbaran, de enige van zijn werken die te zien zijn op de plek waar ze zijn gemaakt. Ze stellen gebeurtenissen voor uit het leven van St Hieronymus. Dan worden naar het heilige der heiligen geleid. In een kleine ruimte staat het beeld van de zwarte madonna, rijkelijk gekleed en versierd. Het werd in donker cederhout gemaakt en werd door diverse vernisbeurten steeds donkerder. Sommige bezoekers hebben speciaal bloemen voor haar meegebracht. We kunnen een zilveren plaatje aanraken of kussen, dat via een koord is verbonden met het beeld. Een broeder poetst het plaatje steeds weer schoon naar elke kus. Na het bezoek aan het klooster bekijken we nog de kerk en gaan terug naar de Parador. 's avonds eten we in de Parador. Het restaurant grenst aan de tuin, waarin ook tafels zijn opgesteld. Buiten is het heerlijk toeven. 's nachts hebben we last van druppende radiatoren. We klagen bij de receptie en mogen in een superior-kamer verder slapen in een hemelbed.

Cáceres - Guadelupe: 125km
Maandag 26 mei 2003
We beginnen de dag met een heerlijk ontbijt in de parador. Dan gaan we op weg door de vallei van de Taag. Een prachtig traject met zicht op de besneeuwde toppen van de Sierra de Gredos. We rijden de La Vera streek in naar Jaraíz de la Vera. Hier nemen we een kamer in de Villa Xarahiz. Een omgebouwde herenboerderij met een prachtig uitzicht op de Sierra de Gredos. We rijden naar Jarandilla de la Vera, waar we lunchen in de Parador. De parador is gevestigd in een kasteel waar Karel V een paar maanden logeerde toen hij moest wachten tot zijn kamers in het klooster van Yuste in gereedheid waren gebracht. In Yuste zou hij zijn laatste jaren na zijn troonsafstand gaan slijten. We rijden na de lunch naar Losar de la Vera, een klein dorp met afvoerkanalen in het midden van de straat. Losar is een ingeslapen dorpje, liefelijk met veel groen.

Vervolgens rijden we naar het klooster van Yuste, dat om half vier zijn deuren weer opent. Hier bezoeken we de kamers waar Karel V zijn laatste jaren (1556-58) doorbracht na zijn troonsafstand ten gunste van Philips II,. Het paleisje heeft maar vier kamers en maakt deel uit van het klooster. De slaapkamer geeft vanuit bed uitzicht op het altaar in de kloosterkerk, zodat de oud-keizer voor het bijwonen van de mis zijn bed niet hoefde uit te komen. Het is een sober verblijf. De gids doet geloven dat alles, tot het beddengoed toe origineel is en door de keizer zelf is gebruikt. Hoe dat kan, terwijl het klooster het grootste deel van de 19e eeuw heeft leeggestaan na het ontbinden van de kloosterorden, is een raadsel. Het klooster wordt nu weer door Franciscaner monniken bewoond. De keizer is in een crypte onder het altaar staande begraven.

Na het bezoek rijden we naar Garganta de Olla. Een goed bewaard dorpje, met nauwe straatjes. De etages van de vakwerkhuizen kragen uit over de nauwe straatjes. Het Casa de Putas - nu een slagerij - het bordeel voor de troepen van de (oud)keizer is nog steeds blauw geverfd. We rijden terug naar het hotel. We gebruiken wat tapas in het dorp, dat verder niet veel voorstelt. De omgeving biedt allerlei mogelijkheden tot bergwandelen en mountainbiken. Wij dineren uitstekend in het restaurant van het hotel. Zeer goede kwaliteit. Helaas beheerst men ook hier nog niet de kunst van het opmaken van de schotels met groenten of sla.

Guadelupe - Jarandilla de la Vera: 102km
Dinsdag 27 mei 2003
Vanuit Jaraiz rijden we naar Plasencia. In die plaats is het wat moeilijk manoevreren. Het oude centrum heeft smalle straatjes en veel eenrichtingsverkeer. Bovendien is er een wekelijkse markt, die al sinds de 12e eeuw hier op dinsdag wordt gehouden. We parkeren buiten de oude stad en lopen naar het hotel Rincon Extrameño. Het is een eenvoudig maar prima hotelletje voorzien van douche, toilet en niet te vergeten airco. Het is helaas wel gehorig, wat betreft straat- en keukengeluiden. We maken een wandeling door de stad. Er zijn twee aan elkaar gebouwde kathedralen. De vroeggotische nieuwe uit de 16e eeuw wordt nog gebruikt als kerk, terwijl de 13e eeuwse romaanse oude kathedraal tot een kerkmuseum is omgevormd. Er staan hier een flink aan kazuifels opgesteld en andere kerkelijke voorwerpen. De nieuwe kathedraal is nooit helemaal afgebouwd. Een zijde is gewoon dichtgemetseld. We lopen door langs het bisschopspaleis en langs de parador van Plasencia. De stadsmuur is grotendeels in de bebouwing geintegreerd. Bij het bouwen van huizen heeft men de stadsmuur als achtermuur gebruikt. Daarom valt de stadsmuur nauwelijks op in het straatbeeld. De Puerto del So s de mooiste stadspoort. Dan is het tijd voor lunch en een siësta. Na de siesta lopen we nog wat door de stad, sturen we een berichtje naar huis vanuit een internetcafé en drinken we wat op de inmiddels opgeruimde Plaza Mayor. 's avonds eten we in een matig restaurant bij het Aquaduct.

Jaraíz de la Vera - Plasencia: 51km
Woensdag 28 mei 2003
Na het ontbijt rijden we naar het Parque Natural de Monfragüe. In het gehuchtje Viareal de San Carlos is het informatiecentrum. Hier krijgen we een kaart van het gebied. Er zijn drie uitgezette en bewegwijzerde wandelingen. Wij krijgen het advies om de rode route te gaan wandelen. Het is een mooie route, die een tijdlang klimt naar een kasteelruïne boven op een berg. Hiervandaan hebben we een prachtig uitzicht op het dal van de Taag en de rondvliegende roofvogels. Het zijn gieren en adelaars, maar helaas kunnen wij ze niet uit elkaar houden. Ook zien we de zeldzame zwarte ooievaar. Ze zweven langzaam over de valei en komen regelmatig dicht genoeg bij om te fotograferen. Een aantal vogelaars heeft zich op de bergtop met professionele apparatuur geïnstalleerd. We lopen langs de andere kant de berg weer af en volgen de rivieroever terug naar ons vertrekpunt bij de Fuente de Francia. Op de parkeerplaats daar worden ineens begroet door een vos. Hij kijkt wat schichtig om zich heen en verdwijnt weer. We rijden terug naar Vilareal de San Carlos om een broodje te eten. Dan rijden we met de auto een route door het Parque langs een aantal uitzichtpunten, waar we nog meer soorten grote vogels bewonderen. Vervolgens rijden we terug naar Plasencia, waar we rond 16 uur weer aankomen. 's avonds eten we eerst tapas aan het Plaza Mayor en daarna dineren we bij Meson Chamizo, een prima restaurant.

Donderdag 29 mei 2003
Vandaag verlaten we Plasencia en ook de Extremadura en rijden naar de Batuecas streek in de regio Castilla y León. Via allerlei kronkelende wegen komen we rond 11 uur in La Alberca aan. Hier nemen we onze intrek in hotel Las Batuecas, een 3 sterren hotel met grote kamers inclusief diner en ontbijt. We gaan meteen verder en rijden naar de Peña de Francia de hoogste piek van de Sierra de Francia op zo'n 1723 meter. Hier staat een voormalig klooster, een kapel (tevens bedevaartsoord) en een enorme tv-zender. Van hieraf hebben we een prachtig uitzicht op de Sierra, de Batuecas streek en de aangrenzende bergen van Las Hurdes. Het is helaas wel vergeven van de muggen. Het klooster is nu een Hospederia, populair bij de pelgrims, maar met een wat gebrekkige uitstraling en service. We drinken wat en rijden weer naar beneden. Via La Alberca rijden we naar de Portillo berg (1200 m) om vervolgens in Las Batuecas aan te komen, een vallei.Bij het Karmeliter klooster van San José, begint een wandeling door de vallei. De wandeling is niet zo zwaar en volgt de rivier, die door een prachtige kloof stroomt. Wel veel vliegen en muggen. Het is een enkel pad, dat we ook weer terug moeten lopen. Er zijn een aantal grotten met muurschilderingen, maar de meeste zijn gesloten. Inmiddels is het heel erg warm geworden (meer dan 30 graden). We rijden door naar Las Mestas, net over de regiogrens in Extremadura. Daar lunchen we heel simpel. We rijden weer terug langs kronkelende wegen, die na elke bocht weer een mooier uitzicht bieden, naar La Alberca. In de vooravond wandelen we door La Alberca. Het is een bijzonder dorpje, dat zijn bijzondere vakwerkhuizen prachtig heeft behouden. Het is een wirwar van smalle straatjes en schilderachtige pleintjes, waar de tijd lijkt te hebben stil gestaan. Alleen de winkeltjes met souvenirs verstoren het idyllische beeld. We drinken wat aan het grote plein en krijgen varkensoortjes als tapa. In het kroegje zit een club oude mannen voor de buis naar het stierenvechten te kijken. Het diner in het hotel valt tegen. Nogal minder dan doorsnee eten. Per gang is er keus uit 4 opties. De huiswijn is ronduit matig. Vandaag was het heel warm, zonnig met temperaturen tot 31 graden.

Plasencia - La Alberca: 80km
Vrijdag 30 mei 2003
We rijden na het matige ontbijt (met verse jus, dat wel) naar Ciudad Rodrigo. De weg erheen is zeer slecht, met veel gaten en veel hobbels. We worden er bijna misselijk van. Ciudad Rodriga blijkt slechts een klein stadje te zijn, maar met een stadsmuur die volledig in tact is. Je ziet het vanuit de verte al liggen op een verhoging in de vlakte. We logeren in hotel El Cruce - een redelijk hotel, dat bestierd wordt door een nurkse mevrouw. De VVV voorziet ons (uitsluitend in het Spaans) van de nodig tips voor een bezoek aan de stad. We wandelen langs de kathedraal, gebouwd in een mix van stijlen. Vervolgens komen we op de Plaza Mayor. Een prachtig pleintje met een aantal terrassen, maar helaas ook in gebruik als parkeerterrein. Iets verder op ligt het paleis van de prins van Aguila. Dit doet dienst als gemeentemuseum, met een tentoonstelling over de primitieve volksgebruiken in de valeien in de omgeving. Het kasteel is in gebruik als Parador. Het is prachtig gelegen in de stadsmuur. De temperaturen lopen al weer aardig op. We lunchen in het alleraardigste restaurantje La Artesa aan het Plaza Mayor en trekken ons, als het boven de 30 graden wordt, terug op de kamer voor een siesta. Rond een uur of vijf is de zon verdreven door een wolkendek en is het tijd om de stadsmuur rond te wandelen. De muur geeft op verschillende plekken een mooi zicht op de stad en de Sierra de Gata, een bergketen ten zuiden van de stad. Op het Plaza del Conde staan nog een aantal familiepaleizen.

Zaterdag 31 mei 2003
Vandaag maken we een toer door de wijde omgeving. We gaan eerst naar het zuiden om bij Fuenteguinaldo een waterval te bekijken. Het dorpje is nogal ingeslapen. Na een koffie worden we door wat dorpelingen en een schaapsherder, op weg geholpen naar de waterval, die nog al verscholen ligt. Na een kwartier of wat rijden over zandweggetjes komen we bij twee watermolens en, inderdaad, de waterval. We rijden verder door via Navasfrias en Valverde del Fresno en komen langs de 1265 meter hoge Las Mesas berg. Het landschap is hier schitterend. We steken vervolgens de grens met Portugal over en rijden via Penamacor naar Belmonte. Hier lunchen we in de Pousada Convento de Belmonte, die in een voormalig klooster is gevestigd. Het uitzicht is hier magnefiek en het eten heerlijk. We rijden door naar Guarda, een vestingstadje. Hier wandelen we wat rond door de oude stad, bekijken de 12e eeuwse kathedraal, waarna we via Vilar Formoso weer terug naar Spanje en Ciudad Rodrigo rijden. 's Avonds eten we uitstekend (eend, kalsfmedalion) in de Parador van Ciudad Rodrigo. We hebben een tafeltje in een erker aan het raam, met een uitzicht op de oude romeinse brug en de rivier met de ondergaande zon in de achtergrond. Vandaag was het afwisselend bewolkt en zonnig, maar in de middag werd het toch nog zo'n 29 graden.

Rondje Portugal: 221 km
Zondag 1 juni 2003
We rijden zo'n 100 kilometer naar het oosten, naar Salamanca. Ons hotel, Emperatriz, is een eenvoudig hotel in de oude stad - met parkeergarage. Wel een hele kleine garage, waar de auto slecht met veel moeite in geparkeerd kan worden. We beginnen maar meteen met een kopje koffie op de Plaza Mayor. Om half elf is het nog zeer rustig en zijn de gigantische terrassen op dit unieke plein nog vrijwel leeg. Zonder veel overdrijving kan de Plaza Mayor van Salamanca het mooiste van Spanje genoemd worden. Het is groot, maar toch intiem en de eenheid van stijl van de gebouwen rond het plein is geweldig. We gaan daarna aan de wandel en komen langs de Clerecia, die deel uitmaakt van de theologische universiteit. Tegenover de Clerecia staat het beroemde Casa de Conchas. De gevel is bedekt met Jacobschelpen (Conchas). De schelpen verwijzen naar de pelgrimstocht naar Santiago de Compostella. Het gebouw dateert uit de 16e eeuw en heeft een mooie binnenplaats. De openbare bibliotheek is er gevestigd. We lopen na een bezoek aan de kerk door naar de Oude Universiteitsgebouwen. De gevel is een subliem exemplaar van plateresque stijl. Rijk gedecoreerd en met veel detail. Het verhaal wil, dat diegene die in de druk gedecoreerde gevel een kikker kan ontdekken een leven vol geluk tegemoet zal gaan. Een bezoek laat ons de oude collegezalen zien en niet te vergeten de prachtige bibliotheek op de eerste etage. Tegenover de universiteit liggen de Escuelas Menores, ooit een soort voorbereidende school. De prachtige patio is gratis te bezichtigen. Iets verderop liggen de Oude en de Nieuwe Kathedraal. De nieuwe is uit de 16e eeuw en werd gebouwd om de oude te stutten. De gevel van de nieuwe is in dezelfde stijl als die van de universiteit. Ook hier weer veel detail. Vanwege financiële problemen duurde het twee eeuwen om de kerk te voltooien. Vandaar dat er, vooral binnen, nogal wat barokke elementen in zijn aan te treffen. Via de nieuwe kathedraal komen we in de oude. Hiervoor moeten we entree betalen. De oude is een romaanse kerk, veel soberder, maar met een heel mooi altaarstuk, bestaande uit 53 schilderijen met taferelen uit het leven van Jezus en Maria. Dan is het weer tijd voor de lunch en de siësta. Na de siësta mailen we naar huis vanuit een van de vele internetcafe's. Vervolgens bezoeken we een van de meer bijzondere musea van de stad: het Art Nouveau & Art deco museum. Hierin is een unieke collectie toegepaste kunstvoorwerpen samengebracht in deze twee nauw verwante stijlen. Met name de vazen en lampen van Gallé zijn heel mooi. Ook de beeldjes van Hagenauer zijn heel mooi. Het gebouw zelf is ook een bezienswaardigheid. Casa Lis is in opdracht van een Art Nouveau fan gebouwd aan het begin van de 20e eeuw. Als we op een terras wat willen drinken en snacken begint het flink te regenen, zodat we naar binnen moeten vluchten. Het is al snel weer voorbij en de zon komt weer tevoorschijn. 's avonds eten we in restaurant Rio del Plata, een klein maar fijn restaurant met heerlijke streekgerechten en tiptop bediening.

Laat op de avond brengen we nog een bezoekje aan een gay-bar Sarao. Een aardige bar met een qua leeftijden gemengd publiek, dat zich vermaakt op de tonen van Spaanse discomuziek.

Ciudad Rodrigo - Salamanca: 87 km
Maandag 2 juni 2003
We beginnen met koffie op de Plaza Mayor, waarna we een wandeling beginnen door de wat rustiger delen van de stad. We komen langs het enorme San Esteban klooster met zijn indrukwekkende gevels. Het collegio Calatrava is helaas gesloten wegens een verbouwing. Erik gaat op de Paseo Canelejas naar de kapper. Binnen twintig minuten is de klus geklaard voor maar 5,50 euro! We lopen naar het Santa Clara klooster, dat onder begeleiding te bezichtigen is. Het klooster is nog steeds in gebruik door nonnen. Deze blijven tijdens het bezoek volledig uit het zicht. In de jaren 70 van de 20e eeuw ontdekte men hier onder de witte kalk verborgen frescoes uit de 14e eeuw. De kerk van het klooster, die nog steeds gebruikt wordt als zodanig heeft nog grotere verrassingen. In 1986 ontdekte men dat het 18e eeuwse plafond vals was. Het verborg een houten plafond met schilderingen uit de 15e eeuw. Om het nieuwe plafond zijn stellingen gebouwd waarover je kan lopen boven het nieuwe dak, maar onder het oorspronkelijke houten dak. Tenslotte kunnen we vanaf de toren het mooiste uitzicht op de oude stad genieten. We lopen terug naar het centrum voor een simpele lunch (bocadillos).

In de middag lopen we langs de grote winkelstraten (Zamora en Toro). in het moderne deel van Salamanca. 's avonds eten we bij restaurant El Bardo. Redelijk eten voor een redelijke prijs. We sluiten de avond af met een drankje op een terras op de prachtig verlichte Plaza Mayor en verbijden de tijd met het kijken naar de voorbijtrekkende meute. Het was wisselend bewolkt met een prettige temperatuur voor wandelen, zo'n 23 graden.

Dinsdag 3 juni 2003
Na het ontbijt rijden we naar Zamora. Een simpele route door een wat saaie vlakte. Zamora is een aardig stadje met een centrum dat op een heuvel ligt. Er midden in ligt de Parador, gevestigd in het paleis van de hertogen van Alba en Alyste. Mooi gelegen met zwembad. We bezoeken wat kerkjes in het centrum en lopen door de grote winkelstraten. Dan lunchen we wat in het centrum. Na een korte siesta lopen we naar de kathedraal. Die is helaas tot 17 uur gesloten. Dan maar de resten van het kasteel bekeken. Die liggen er wat verwaarloosd bij, maar het uitzicht op de rivier de Duero (of Douro in Portugal) is wel mooi. Om 17 uur bekijken we de katedraal. Een wat sober uitgevoerde kerk. Van oorsprong een romaanse kerk, maar met veel renaissance werk. Het koor is wel aardig uitgevoerd. Achter in de kerk ligt in een van de kapellen een zeer plastisch vormgeven stervende christus. We drinken wat in de Parador en daarna wat op de Plaza Mayor onder het genot van wat tapas. 's avonds eten we in de Parador, maar helaas wordt het eten gedurende het eerste half uur begeleid door verbouwingsgeluiden uit de keuken. Vandaag was het wisselend bewolkt met temperaturen tot 25 graden.

Salamanca - Zamora: 61 km
Woensdag 4 juni 2003
Vandaag rijden we naar Tordesillas. Deze stad heeft om twee redenen een belangrijke plaats verworven in de Spaanse geschiedenis. In 1494 werd hier het verdrag van Tordesillas gesloten tussen Portugal en Spanje, waarin beide landen met bemiddeling van de paus de nog te ontdekken landen in de wereld onderling verdeelden. Er is een speciaal museum aan gewijd. Hier zijn onder andere de wereldkaarten te zien, die als grondslag voor het verdag dienst deden. Leuk is te zien dat Columbus veronderstelde dat Cuba aan de oostkust van China lag. De andere claim to fame van de stad is het feit dat Juana I van Castilie ook wel "La Loca" (in het Nederlands Johanna de Waanzinnige) genaamd hier 46 jaar opgesloten heeft gezeten. Ze kon de dood van haar man Philips de Schone niet verwerken en begon met het lijk in de kist een trektocht langs kloosters in Spanje. Zo nu en dan nam ze een kijkje in de kist om te zien hoe het met het lijk gesteld was. Aangekomen in het Santa Clara klooster van Tordesillas werd ze eerst door haar vader Fernando de Aragon en later door haar zoon keizer Karel V waanzinnig verklaard, zodat zij de troon van Castilië zelf konden innemen. Het klooster van Santa Clara is een schoonheid. Moorse patio's, en een prachtige met bladgoud bekleed dak in de hoofdkerk. Het wordt ook wel - met enige overdrijving - het Alhambra van Castilië genoemd. Op de terugweg naar Zamora stoppen we nog in Toro, maar dat is nogal teleurstellend.

Terug in Zamora worden we weer gestoord in onze middagrust door gebouwvak in de keuken. We krijgen een nieuwe kamer verder weg van het lawaai en met uitzicht op het zwembad en de wijde omgeving. 's avonds eten we heel chique bij El Rincon de San Antonio. Heerlijk eten en een perfectionistische eigenaar.

Donderdag 5 juni 2003
We rijden naar Madrid. De rit over de snelwegen verloopt voorspoedig en rond half twaalf komen we aan bij ons pension. Het is even zoeken in de smalle straatjes van de Chueca, maar het lukt zonder problemen. Parkeren is onmogelijk, dus snel door naar Avis om de auto in te leveren. In Madrid is het behoorlijk warm: 32° C. Na een eenvoudige lunch gaan we de siësta in. Uitgerust gaan we wat shoppen bij het grote warenhuis El Corte Inglés en drinken we wat op het Plaza de Chueca, het epicentrum van de homoscene van Madrid. We nemen de metro en een taxi naar de Ermite de San Antonio de Florida. Een onopvallend kerkje, maar met binnen een verassing in de vorm van prachtige frescoes van Goya. De schilder is hier ook begraven. 's Avonds drinken we wat in trendy café's Mama Ines en Baires, waarna we vermoeid naar huis gaan.

Zamora - Madrid: 247 km
Vrijdag 6 juni 2003
Na een ontbijtje in de buurt gaan we met de metro naar het koninklijk paleis. Dit is niet het woonadres van de Koninklijke familie. Die woont in een bescheidener optrekje buiten de stad. Dit paleis wordt alleen gebruikt voor officiële ontvangsten. We leiden ons zelf rond door de statievertrekken van dit paleis dat de Bourbons aan het eind van de 18e eeuw lieten bouwen. Met name de troonzaal is is indrukwekkend, met prachtige plafondschilderingen. Ook de andere vertrekken die te bezichtigen zijn, zijn heel mooi. In het paleis bevindt zich ook de koninklijke apotheek, een bijzondere 18e eeuws pillendraaiersparadijs vol met potjes en instrumenten. Ook de moeite waard is het Real Armario, waar tientallen harnassen, waaronder die van Karel V. De harnassen zijn helemaal compleet met reserve-onderdelen en accesoires. We drinken daarna wat in een cafe in de buurt. Ons volgend doel is het museum Thyssen-Bornemisza. Deze enorme kunstverzameling van de barons Thyssen werd in 1993 door de Spaanse staat aangekocht voor de voordeelprijs van 350 miljoen dollar. Dat Spanje de buit in de wacht sleepte was mede te danken aan Tita, de weduwe van de baron, een voormalig miss Spanje. Een kitscherig portret van haar met haar schoothond hangt in de ontvangsthal. Aan haar is ook de zalmkleurige decoratie van het museum te danken. De collectie omvat 700 schilderijen waarvan de helft te zien is. De collectie is veelzijdig en loopt van de Italiaanse primitieven via Hollandse en Vlaamse meesters, naar Amerikaanse realisten, Impressionisten, Surrealisten, Cubisten, Modernisten tot Pop Art. Alle grote schilders zijn met belangrijke stukken vertegenwoordigd. Na een paar uur zitten we helemaal "vol" en taaien af. We lunchen in el Armario in de Chueca wijk en gaan de siësta in. Na de siësta drinken we wat op het Chuecaplein en dineren in het prettige en trendy "Rincon de Pelayo". We zijn nog moe van de bezichtigingen en gaan vroeg naar bed.

Zaterdag 7 juni 2003
Na het ontbijt beginnen we aan een stadswandeling door Madrid. We beginnen bij het Plaza de Cibeles en wandelen via de Arco de Alcala naar het Retiro park. Het is al vroeg warm en er zijn maar weinig mensen die een roeiboot huren om op de vijver te varen. We lopen rond het park en verlaten het in de richting van het Prado. Dat hebben we al eens bezocht en we lopen door langs het parlement naar de Puerta del Sol, het geografische middelpunt van Madrid. We shoppen wat in El Corte Ingles en lopen door naar het Plaza Mayor. Hier in de buurt eten we bij de Mac. Het plaza zelf wordt helaas ontsiert door een gigantische keet voor een postzegeltentoonstelling. Heel jammer. We wandelen verder langs het koninklijk paleis, dat we gister al bezocht hebben en komen op de Plaza España. Het groene plein wordt omzoomd door hoge gebouwen en in het midden staat een monument voor Cervantes, de schrijver van Don Quijote. De schrijver zit verheven boven zijn helden Quijote en Sancho Panza. De laatste halte op onze toer is de Templo de Debod, iets verderop. Een Egyptische tempel, die aan Spanje is geschonken als dank voor de technische hulp bij de bouw van de Aswan-dam. De aanleg ervan zette de oorspronkelijke plaats van de tempel onderwater. De tempel is steen voor steen hier weer opgebouwd en wordt gebruikt voor concerten. We nemen de metro vanaf Plaza Espana terug naar de Chueca voor de siësta.

Na siësta blijkt het feest in de wijk te zijn en is ons pleintje met terrassen in beslag genomen door een onduidelijk festival. We wijken uit naar een ander pleintje, maar dat is toch duidelijk minder. Tapas blijken in de trendy zaakjes van de Chueca niet te vinden en dus wijken we uit naar ons ontbijtcafé in de calle Hortaleza. 's Avonds eten we in restaurant Girasoles in de c/Hortaleza. Trendy restaurant met knappe obers. We zijn aan de vroege kant voor Madrileense begrippen en de zaak is nogal leeg. Tegen de tijd dat wij ons heerlijke eten op hebben beginnen de andere gasten binnen te druppelen. Later op de avond gaan we de wijk en de scene verder verkennen. We bezoeken achtereenvolgens de Baires, LL bar en Bonamara. Dan houden we het voor gezien. Het was vandaag flink heet, zeker 30-35 graden.

Zondag 8 juni 2003
Op zondagochtend is de Chueca rond 9.30 uur volledig uitgestorven. Alleen de vuilophalers en een paar nachtbrakers bevolken de straten. Met moeite vinden we een café dat open is en waar we wat croissants kunnen nuttigen. Dan gaan we naar de Rastro (metro La Latina), waar zondag de grote vlooienmarkt van Madrid wordt gehouden. Het is er gigantisch druk. De grote straat waar de markt wordt gehouden is grotendeels ingenomen door gewone marktkooplui en toeristenkramen. De echte rommel wordt in de zijstraten aan de man gebracht. Dat is natuurlijk het leukste. We drinken wat in een café bij de markt en nemen de metro weer terug naar de Chueca. We eten wat broodjes (bocadillos) in een café, waarna we onze bagage ophalen en met de metro naar het vliegveld reizen. Onze Iberia-vlucht vertrekt om 16.30 naar Amsterdam, waar we met een beetje vertraging rond 18.45 aankomen. Het is gigantisch druk op Schiphol en het wachten op de koffers neemt meer dan een half uur in beslag. Vervolgens gaan we per trein en taxi naar huis. Om half negen zijn we thuis en is de vakantie ten einde.

Lees meer vakantie en reisinformatie over Spanje

Of lees een van de andere vakantie verhalen op Reisgraag.nl: