Gratis reisvoorstel aanvragen

Fietstocht door Libanon

Bestemming: A. Beiroet (Libanon) , B. Byblos , C. Chekka , D. Tripoli , E. Baalbeck , F. Zahle , G. Ebil es Saqi , H. Tyrus (Sour) , I. Sarafand
Periode: april 2004
Vervoer: Vliegtuig en fiets
Accommodatie: Diverse hotels

Het is 16 april om 20.30 uur als ik vanaf Amsterdam Schiphol vertrek voor een fietstocht door Libanon. De volgende dag kom ik aan, na al een avontuur op zich op de vliegvelden. Bij de in-check op Schiphol mocht mijn fiets niet zonder fietsdoos mee, omdat dit verplicht zou zijn bij KLM. Omdat ik met MALEV vlieg, was dit uiteindelijk geen probleem. Wel moest ik €90,- extra bijbetalen vanwege overgewicht. Eenmaal in Budapest aangekomen, met een half uur vertraging, was het maar de vraag of ik het vliegtuig zou halen. Eenmaal in het vliegtuig vraag ik me af of mijn bagage ook in het vliegtuig is beland. Om 03.00 land ik, samen met mijn bagage en word ik netjes bij mijn hotel afgezet.

Tip: Wanneer je maximaal 2 weken in Libanon verblijft, moet je eerst visa zegels kopen. Dit kun je doen door links te gaan vóór de paspoortcontrole. Dit kost $17. Voor een verblijf langer dan twee weken kost het $34. Hierna ga je naar de linker paspoort controleurs. Deze plakken de zegels in je paspoort en stempelen ze.

Fietsen in Beiroet
Ik kom erachter dat fietsen in Beiroet niet ideaal is. Vele gaten en sleuven zijn er in deze wegen te vinden. Op de boulevard kan ik heerlijk tussen joggers en wandelaars fietsen zonder last te hebben van de wegen. Wanneer je op de weg bent in Libanon, kun je de verkeersregels maar beter niet nastreven. Wie het sterkste is heeft voorrang. Er zijn amper verkeersborden, waardoor je op jezelf aangewezen bent. Wanneer ik later op de dag de weg terug wil fietsen, kom ik heel ergens anders uit. Dit komt omdat de rechter en linker wegen niet dezelfde route volgen. Waar ik wel uit kom, is het centrum van Beiroet. Hier worden dure winkels en restaurants opnieuw gebouwd. Slechts enkele kunnen gebruik maken van dit nieuwe centrum. Vele bewoners van Beiroet zijn erg arm en hebben het geld niet om het hieraan uit te geven. De Griek die mij deze informatie verteld, nodigt mij in het restaurant uit om bij hem aan tafel te zitten. We praten over de Amerikanen, die geen idee hebben van traditie, religie en familiebanden die nog erg heersen hier. Onze meningen komen veel overeen met elkaar.

Van Beiroet naar Byblos
Wanneer ik Beiroet uit wil fietsen, vertrouw ik op mijn kennis van de dag ervoor. Door deze ervaring, kan ik in 1x de stad uit fietsen. Dit was mij anders niet gelukt. Het is erg druk op de weg, waardoor het moeilijk is in te voegen. Een beleefde vrachtwagen chauffeur zorgt ervoor dat ik daarvoor de kans krijg. Het valt me op dat het niet uitmaakt of je nu in de stad fiets of erbuiten. Er is weinig natuur te bekennen en het is nog steeds erg druk. Ik neem bij het casino de afslag Tarbanja en kom uit op de oude kustweg. Hier is het lekker rustig, maar er is nog maar weinig natuur te bekennen. Eenmaal aangekomen in Byblos, een van de oudste en bewoonde steden ter wereld, ga ik op zoek naar een hotelkamer voor deze nacht. Doordat ik uitkeek op zee en de haven werd dit een dure uitgave. Maar je krijgt er wel een schitterend uitzicht voor terug.

Byblos – Chekka v.v.
Vandaag ging ik de bergen in. Het werd nog een hele beklimming. De bergen waren erg stijl, waardoor ik af en toe de tocht lopend heb moeten doen. Morgen wil ik graag fietsen naar Bcharre en vraag hoe ik dit het beste kan doen. De bewoners vertellen mij dat ik het beste langs de kust kan fietsen vanwege de steile bergen. Ik besluit om inderdaad langs de kust te gaan fietsen. Onderweg kom ik weinig mooie natuur tegen. Daarentegen zie ik veel (vervallen) hotels en fabrieken staan. Niet echt leuk om te bekijken onder het fietsen. Wanneer ik een tunnel in fiets schrik ik. De tunnel is een paar honderd meter lang er er is nergens ligt te bekennen. De lichten van auto's komen op mij af, waardoor ik weinig tot geen zicht heb. Als ik uit de tunnel kom, besluit ik om wat te gaan drinken. Op de stoep wordt ik aangesproken door een vrouw die mij een stuk pizza aanbied. Na even met haar gepraat te hebben vervolg ik mijn tocht.

Byblos – Bcharre
Vandaag een minder leuke dag. Ik heb last van knieën en kuiten en loop meer dan dat ik fiets. In de bergen is het warm, maar om de hoek komt vaak een koude bergwind aanwaaien. De laatste 15 km maken mij een stuk blijer. Langs de Qadisha vallei kan ik weer lekker fietsen. Aangekomen in Bcharre, vraag ik de weg naar het hotel. Een jeep begeleidt mij door de stad en vertelt mij nadrukkelijk dat ze geen terroristen zijn. Doordat ik al door vele ben aangekondigd, weten ze al wie ik ben. De hoteleigenaar was naar de vakantiebeurs in Utrecht. Hij wil Libanon weer op de kaart zetten als vakantie land. Libanon heeft in Nederland nog een slechte naam door de oorlogen. De eerste 28 km fiets ik op de autobaan. Het is erg breed en ik heb genoeg ruimte om te kunnen fietsen. In Chekka neem ik de afslag en aan het einde kom ik één bord tegen. Nu maar klimmen van 0 tot 1500 meter.

Rondrit Bcharre
Wanneer je rond deze tijd in Libanon komt kan er in de ochtend geskied worden. 's Middags kun je lekker gaan genieten van de zon op het strand. Ik besluit om de beroemde ceders te gaan bekijken. De taxichauffeur heeft me geholpen, zodat ik over het hek kon klimmen. Het park was namelijk nog gesloten. Er zijn nog maar weinig van deze bomen over, vroeger stond het grootste deel vol. Na dit avontuur heb ik het museum en huis van Khalil Gibran bezocht. Ik neem plaats op zijn stoel en er wordt door de bewaakster een mooie foto gemaakt. Wanneer ik denk rustig in een weiland bij te komen, wordt ik geroepen. Een man neemt mij mee naar zijn huis en biedt me koffie aan. Heel onbeleefd vraag ik om thee. De hele familie drinkt gezellig mee. Een oudere vrouw ligt op de bank met erg veel pijn aan haar knieën. Beleefd als ik wil zijn, biedt ik haar een strip pijnstillers aan. Zo wordt voor haar de pijn een stuk draaglijker. Doordat ze bijna geen Engels praten is het moeilijk te communiceren. Na een kort gesprek neem ik afscheid.

berglandschap Libanon, natuur fietstocht
berglandschap Libanon, natuur fietstocht


Bcharre – Tripoli
Vandaag een erg koude dag. Door de regen in de bergen is het steenkoud, mijn vingers zijn blauw en ik ril overal. Doordat de wegen erg stijl zijn, kan ik maar met 10 km de berg af. Ik besluit in Zgharta een lekkere pot thee te drinken. In Tripoli fiets ik de oude stad in, waar nog een grotere verkeerschaos heerst als in Beiroet. Ik vraag de weg en word uiteindelijk door een Engels sprekende bewoner geholpen. Ik vind een hotel waar ik mijn fiets 3 trappen op moet tillen. De eigenaar vertelt mij dat ik mijn fiets op slot moet zetten en hem aan het hek moet vastmaken. Zo weet ik zeker dat die niet gestolen zal worden. Ik verblijf in een vierpersoonskamer. Voor slechts $25 dollar heb ik een eigen douche en toilet. Ook krijg ik 's ochtends een ontbijt aangeboden. Ik ga nog even naar buiten en wordt door vele mensen aangesproken, omdat ik de enige westers uitziende persoon ben. Erg vermoeiend zo'n dag.

Tripoli – Qoubayat
De weg naar Halba wijst zich vanzelf. Ik ben makkelijk Tripoli uitgekomen. Een lange weg en pas na 17 km moet ik bij een rotonde rechtsaf richting Halba. Het is begonnen met regenen en ik word uitgenodigd in een garage. Hier krijg ik een kom met rijst, suiker en kaas aangeboden. Niet erg lekker, maar ik besluit de helft op te eten. Ondertussen hoor ik op de tv dat er ergens een bomaanslag is gepleegd. Waarom en wie het heeft gedaan is mij onduidelijk. Uiteindelijk kom ik aan in Qoubayat. Het blijkt erg moeilijk te zijn om een hotelkamer te vinden in Qoubayat, omdat er geen hotels zijn. Door een jongen word ik rondgeleid door de stad. Bij de kerk is geen plek. Na lang denkwerk heeft het nonnenklooster nog wel een klein oud huisje staan. Het is er muf en smerig, maar ik zit droog. Mijn kleren zijn doorweekt. Ik heb al erg weinig kleren, dus ik besluit om binnen te blijven. Het regent nog steeds buiten. Met de nonnen-hoofd-madam besluit ik nog een kopje thee te drinken. We praten wat in het Engels. Het is erg koud in het huisje, omdat de boiler kapot is. Een erg koude nacht.

Qoubayat – Nahr El-Assi
Ik ben al 2,5 uur onderweg als ik bij het eerste punt aankom in de bergen. Heb er nu pas 14 km opzitten. Nog eens 2,5 uur verder ligt de Bekaah vallei voor mijn neus. Nog maar 1,5 uur te gaan en ik ben op een hoogte van 1000m. In een winkel bestel ik een koffie en krijg tot mijn verbazing koffie, cola en mijn geld terug. Door een vriendelijke gast ben ik getrakteerd. Jammer genoeg kan ik weer weinig communiceren door de taal. Aangekomen in hotel Asamaka, zie ik dat dat de forel hier vers wordt gevangen als het besteld wordt. Ik besluit vanavond dit ook te proberen. Ondertussen drink ik een biertje. Ik krijg hier i.p.v. nootjes, rauwe tuinbonen bij. Erg vies als je gekookte gewend bent.

Nahr El-Assi – Baalbeck
Ik dacht dat ik vandaag zonder veel beklimmingen zou kunnen fietsen. Dit viel door de flinke tegenwind erg tegen. In de Beehkah vallei is er weinig te zien. Af en toe een besneeuwde bergtop, maar vooral veel droog en dor landschap. Nu aangekomen in Baalbeck, waar ik geniet van het uitzicht op het tempelcomplex. De temperatuur wisselt erg snel. Vanmorgen was het met de zon lekker warm, nu koelt het erg snel af. Er zitten hier mensen die dikke winter jassen dragen.

Baalbeck
Vandaag bezoek ik het tempelcomplex. Er staan nog 6 pilaren die allemaal een hoogte hebben van 22,9 meter en een omvang van 2,2 meter. Daarnaast zag ik een rechthoekige gehouwen steen. Deze weegt maar liefst 2000 ton en is 21,5 bij 4 bij 4,5 meter. Deze steen noemen ze de hajar al-hubla oftewel de steen van de zwangere vrouw. Ze geloven wanneer vrouwen de steen aanraken erg vruchtbaar zullen zijn. De tempels zijn gebouwd door de Romeinen om het volk voor zich te winnen tijdens politieke verkiezingen.

Baalbeck – Zahle
Via Baalbeck ben ik aangekomen in Zahle. Een korte fietstocht van 38 km, waar ik vele akkers heb gezien met aardappelen, erwten en granen. Daarnaast ook veel huizen. In het weekend zitten de restaurants van Zahle helemaal vol met liefhebbers van Libanees eten. Er zijn vele restaurants en kermisattracties gebouwd aan beide kanten van de rivier. Deze ligt aan het einde van het dal. Over Zahle weet ik dat het gebied Grieks Katholiek is. Ik heb hier de woestijn kasteel van Omajjaden bezocht. Hier kun je de opgravingen zien van huizen en straten. Veel herkenning van vroeger heb ik kunnen bewonderen.

Zahle – Ebil es Saqi
Vandaag ga ik van Zahle naar Ebil es Saqi. Ik heb het idee dat verschillende mensen mij de verkeerde kant opsturen, maar iedereen vertelt dat ik op het juiste pad ben. Ik arriveer in Marjayoun, waar ik ondertussen prachtige wilde bloemen zie. Onderweg heb ik vele checkpoints gehad. Ze zijn hier erg streng. Meerdere malen heb ik mijn paspoort moeten laten zien, mee naar het kantoor en zijn er diverse telefoontjes gepleegd. Bij het laatste checkpoint heeft een journalist een foto van mij gemaakt. Deze zou morgen in de krant komen, genaamd NAHAR. Tijdens de checkpoints ben ik ongeveer 5 km van de grens van Israël vandaag. Ik kom uiteindelijk aan in het hotel, waar ik de enige gast ben. Best luxe wanneer je een kok, barbediende en ober tot je beschikking hebt.

Ebil es Sagi – Tyrus (Sour)
Ik ben slechts 5 meter verwijderd van de grens met Israël. Hier zie ik nog rollen prikkeldraad, hoge hekken en nog meer prikkeldraad. Ik fiets er rustig langs totdat ik een geweerschot hoor. Ik schrik, maar het is nergens voor nodig. Ze willen alleen maar een vogel uit de boom schieten. In het hotel heb ik een routebeschrijving in het Arabisch gekregen, waardoor ik makkelijker de weg kan vragen. Wanneer ik verder fiets, houdt een “sjeik” me staande. Ik ben ondertussen alweer een paar kilometer van de grens weg. Hij wil mijn paspoort zien en ondervraagt mij in het Arabisch, wat ik natuurlijk niet versta. Hij telefoneert wat, waarna ik mag gaan. Later hoor ik dat zij geen controles meer mogen uitvoeren en dat ik voor niks ben staande gehouden. Ik kom uit in Tyrus (Sour) en bij het hotel Elyssa waar ik zou gaan overnachten. Het zit er niet mooi uit en besluit het hotel Murex te nemen.

Sour
Vandaag heb ik twee opgravingen bezocht in Sour. Erg indrukwekkend om dit allemaal te zien. Ook zie ik de foto in de krant. Wat er staat kan ik niet lezen, en hoop dat ik het thuis kan laten vertalen.

Sour
Ik heb vandaag Qana bezocht. De bewoners denken dat de bruiloft van Kanaän hier heeft plaatsgevonden. Jezus zou hier water in wijn hebben veranderd. Aan de put te zien, zul je daar niks van geloven. Het ziet er oud en vervallen uit. Qana hebben ze in 1996 gebombardeerd. Hier zijn 102 burgers en soldaten omgekomen. Zo`n 35000 granaten zijn er in 16 dagen afgevuurd op Zuid Libanon. 18 april is nog steeds een officiële rouw datum in Libanon.

Sour – Sarafand
Vandaag fiets ik van Sour naar Sarafand. Een korte toch van slechts 23 km. Ik besluit 15 km voor het stadje te stoppen, omdat er in Saïda maar één slecht hotel is. Ik ga op de fiets naar Saïda en eet daar een hapje. Het hotel waar ik in overnacht is nog bezig met werkzaamheden, maar ik kan heerlijk rustig slapen.

Sarafand – Beiroet
Ik ben weer terug in Beiroet. Toen ik rustig langs de kust fietste, eindigde ineens de oude weg. Ik werd gedwongen weer de snelweg te nemen. Door het drukke verkeer is het erg gevaarlijk. Ook moet ik nog 2x een tunnel door. Ik fiets onder de start en landingsbaan door. Aan de andere kant van de weg is net een ongeluk gebeurd. Na een aantal afslagen kom ik weer bij de boulevard uit waar ik mijn eerste hotel Mayflower vind. Ik besluit mijn fiets te koop te zetten... Morgen wil ik graag het Bet ed-dine paleis bezoeken. Voor heen en weer en drie uur verblijf daar, komen we op een prijs van $45. Een mooie prijs voor een ritje.

Beiroet
Op naar het paleis van Bet ed-dine. Onderweg heb ik nog een mooi kasteel gezien van mister Mousa. Vroeger droomde hij al over kastelen en toen hij rijk was heeft hij die droom waar gemaakt. Mijn fiets is ondertussen verkocht voor $100. De eigenaar van de winkel die mijn fiets heeft gekocht, was de fietskampioen van Libanon. Samen met de fiets en de kampioen ben ik op de foto gegaan. Hierna ben ik terug gegaan naar downtown Beiroet. Er zijn hier vele mooie vrouwen en de prijzen van een biertje zijn erg hoog. Ik betaalde €6 hiervoor. Het lijkt erg op Amsterdam.

Beiroet
Vandaag de groene grens in Beiroet bezocht. Dit was de scheidingslijn tussen het westerlijk Christelijke en het oostelijk Moslim gebied. Hier staan nog huizen met kogel- en granaatgaten. Zo kun je zien dat hier vroeger een oorlog is geweest. Uiteindelijk uitgekomen bij het Nationaal Museum. Hier heb je erg mooi uitzicht.

Beiroet
Vandaag nog opzoek geweest naar souvenirs. Vannacht neem ik het vliegtuig terug om 04:00 uur.

Qua natuur ben ik niet echt overtuigd van het mooie Libanon. De vriendelijkheid van de bewoners daar des te meer. Ze hebben een onuitwisbare herinnering achter gelaten bij mij. Het was erg leuk om rond te fietsen in een gebied waar veel geschiedenis bij betrokken is. Een mooie belevenis.

Lees meer verhalen van Wim Leeuw.

rots, water, Libanon, natuur
rots, water, Libanon, natuur

Heb je interesse in een reis naar Libanon? We helpen je graag om deze reis naar jouw wens samen te stellen. Reisbureau Reisgraag.nl scoort een 9+ in reviews, we zijn lid van ANVR, SGR & Calamiteitenfonds en we hebben al meer dan 12,5 jaar ervaring. Vul hieronder jouw wensen in voor jouw vakantie naar Libanon, dan sturen we je gratis een voorstel op maat.

Vertel ons uw vakantie wensen. Onze reisexperts geven u gratis en vrijblijvend reisadvies op maat.

Zonder budget geen passend advies.
Uw gegevens

* = verplicht. Privacy beleid is van toepassing

Gerelateerde artikelen