Zen in Zweden

Bestemming: A. Göteborg (Zweden)
Periode: juli 2016
Vervoer: Auto
Accommodatie: Stuga
Organisatie: Buro Scandinavia/Buro Britain

We zijn echt op tijd vertrokken vanochtend en toch is het stressen nu. De Duitse autobahnen eisen hun tol. Voortdurend alert moeten zijn om bij inhaalmanoeuvres uit te wijken voor racende auto’s, geen gezellige lunchstop kunnen vinden langs de weg en nu die onvermijdelijke file. Mijn verlangen naar Zweden wordt steeds sterker. Het verlangen naar rust, ruimte en mooie natuur. Echte liefde roest niet zeggen ze. Ik vergeef mezelf dat we tien zomers lang klakkeloos de voorspellingen op weeronline volgden en met tent en toebehoren richting zuiden trokken. Naar de zon, de warmte en de zee. Iedereen maakt fouten. Deze zomer maak ik het goed.

Met de Stena Scandinavica

Vanaf het dek van de veerboot zie ik Götenborg al liggen. Hej hej Zweden! Alleen al van de vrolijke taal gaat mijn hart sneller slaan. Tussen de beboste heuvels en rode huisjes door varen we de haven binnen. Ik adem de frisse zeelucht in en voel de warmte van de zon. Wat een heerlijk begin van de vakantie is dit. Een nachtje op de boot en je bent in een totaal andere wereld. Eentje met prachtige luchten, idyllische rode huisjes, lange zomeravonden, rendieren, bossen, strand, duizenden meertjes en waar zijn alle mensen? Sommige landen hebben echt alles mee.

Zen op de snelweg

Het gesjees op de racebanen in Duitsland staat in schril contrast met de rustige snelwegen in Zweden waar de maximum snelheid vaak 90 kilometer per uur is. Mijn lijf moet er duidelijk aan wennen en ik sukkel in slaap op de bijrijdersstoel. De 500 kilometer naar Orsa lijken voorbij te kruipen. Af en toe open ik mijn ogen om te kijken hoe de reis vordert. De weg slingert door mooie landschappen; veel bomen en doorkijkjes naar meren trekken aan me voorbij. Na een lunch aan picknicktafels die midden in de natuur staan, begint de rust in me terug te keren. En dan, in het hart van de provincie Dalarna, staat onze rood-witte stuga daar boven op een berg op ons te wachten.

Orsa Grönklitt

Orsa Grönklitt is een vakantiepark in een heuvelachtige en bossige omgeving en in de winter een populair skigebied. Over het stenen wandelpad lopen we tussen de gele en paarse bloemen door de berg af, op zoek naar zo’n typisch Zweeds meertje verscholen in het bos. Het is een avontuurlijke klauterpartij over vlonders om bij het kleine strand te komen. De witte wolkenplukken in de zachtblauwe lucht en het bos weerspiegelen in het water van het meer. Ik heb het gevoel in een schilderij terecht gekomen te zijn. De temperatuur van het water is nog even wennen, maar al snel gaan de kleren uit en wordt er heerlijk gezwommen. Natuurlijk, het verwarmde zwembad bij de receptie is ook prima, maar dit is tien keer leuker.

Meertje in de bossen bij Orsa Grönklitt
Meertje in de bossen bij Orsa Grönklitt

Orsa Roofdierenpark

Waar we ook wandelend naartoe kunnen, is het Orsa Roofdierenpark. In dit ruim opgezette park leven de dieren in een bijna natuurlijke leefomgeving. Ongemerkt maken we klimmend en dalend heel wat kilometers terwijl mijn ogen continu opzoek zijn naar wilde dieren. De wolven laten zich niet zien, maar de bruine beren des te meer. Ze spelen in het water en moeder en kind hebben veel plezier. De ijsbeer heeft net een maaltijd gehad en ligt lekker te slapen en datzelfde geldt voor de sneeuwluipaarden en lynxen. Als beloning voor het vele klimmen krijgen we prachtige vergezichten. Het is een heerlijke middag in dit park waar ook een mooie tentoonstelling met opgezette dieren te zien is en uiteraard zijn er nog de speeltuintjes en de souvenirshop.

Bruine beren spelen in het water in Orsa Roofdierenpark
Bruine beren spelen in het water in Orsa Roofdierenpark

Tälberg aan het Siljanmeer

Zweden telt zo’n 96.000 (!) meren waaronder het schilderachtige Siljanmeer. Dit kratermeer is 360 miljoen jaar geleden ontstaan door de inslag van een enorme meteoriet. De dorpjes en steden rond het meer zijn een inspiratiebron voor kunstenaars. Onderweg naar Tälberg, een van de mooiste dorpen van Zweden, begrijp ik waarom. De gelukkige bewoners in hun rode huisjes, her en der verspreid over de groene heuvels, hebben allemaal uitzicht op het meer. Onderin het dorp vinden we een strand. De romantische omgeving en zomerse temperatuur nodigen uit tot tot een duik in het water. In het dorp wordt met houten bordjes aangegeven waar de bakker, de restaurants en cafés te vinden zijn. En in een weiland met oude houten schuren stapt een bruidspaar uit de paardenkar. Ambachten en tradities zijn hier nog springlevend.

Zweedse gehaktballetjes

Rättvik is nog zo’n sfeervolle plek aan het Siljanmeer. Hier eten we Zweedse gehaktballetjes, omdat ze het lekkerst zijn in het land van herkomst en bij een mooi uitzicht extra goed smaken. Ik tuur naar de mensen die wandelen over de långbryggan, een pier van 628 meter die ervoor zorgt dat ook grotere boten aan kunnen leggen en mensen kunnen vervoeren over dit meer. De heuvels worden ook hier gesierd met sfeervolle rode huisjes. Ik voel een soort weemoed opkomen. Dit is een plek waar ik nog veel langer wil blijven.]

’s Avonds, als de kinderen in bed liggen, zit ik op de veranda van mijn Zweedse stuga. Het is al laat, maar slechts schemerig en in het maanlicht kan ik de letters in mijn boek nog steeds lezen. Ik adem nog eens diep de frisse lucht in en hoor het ruisen van het gras dat naar de duinen ruikt. Ik zie de beboste heuvels en tegelijkertijd wanen de geluiden en geuren me bij zee. Mooier dan dit wordt het niet.

Uitzicht op het Siljanmeer vanuit Tälberg
Uitzicht op het Siljanmeer vanuit Tälberg

Dalapaardjes uit Dalarna

Om ook iets over de oude ambachten te weten te komen, bezoeken we een werkplaats voor Dalapaardjes in Nusnäs. Hier worden de wereldberoemde paardjes uit Dalarna gemaakt. Vrijwilligers nemen blokken hout mee naar huis en snijden er met slechts een mes een paardje uit. In periodes met mooi weer, zoals nu, worden er beduidend minder paardjes gemaakt, vertelt een medewerker van de werkplaats. Gelukkig zijn er genoeg op voorraad. Ieder paardje is uniek en wordt na een grondig verfbad met de hand beschilderd. Op verzoek worden grotere exemplaren gemaakt met bijvoorbeeld de naam en geboortedatum van een kind erop. Buiten op het plein staan een levensgroot paard, een prachtig beschilderde kip en een varken. Mooi vakwerk! En heerlijk ronddwalen in de souvernirwinkel uiteraard.

Op weg naar Idre

Na een week zwemmen en genieten van de zon en prachtige omgeving van Orsa is het tijd om verder te reizen. Voor de route naar Idre (170 km) wil ik graag over de kleine wegen binnendoor. En die zijn schitterend! Het ruige en bergachtige landschap is overweldigend en met slechts een enkele tegenligger lijkt het of we deze mooie wereld helemaal voor onszelf hebben. De natuur is hier ongerept, groots en zo puur. Vanuit de auto spotten we een stoere lunchplek en met de picknickmand in de aanslag lopen we zo het bos in naar de picknicktafel bij het meer. Er is ook een huisje bij, voor als het regent, en het toilet staat verderop. Het is een klein houten hutje met een hartje in de deur en binnen vind je een plank met een rond gat erin waardoor behoeftes verdwijnen in de diepte. Heel Zweden is ingesteld op een avontuurlijk buitenleven.

De hoogste waterval van Zweden

Opgewekt rijden we verder naar het Fulufjället Natuurreservaat om de hoogste waterval van Zweden, de Njupeskär, te zien. Wandelend over de vlonders en genietend van de rotsen en bomen om mij heen wordt mijn liefde voor Zweden steeds sterker. Zoveel natuurschoon relatief zo dichtbij Nederland. Al wandelend zoek ik naar de oudste boom van Zweden die minstens 9550 jaar oud moet zijn en ergens in dit park staat.
Na twee kilometer is er een uitzichtpunt en zie ik het water vanaf de berg 70 meter de diepte in vallen. Een stukje verderop maakt hij pas echt indruk als we eronder staan en het water langs me heen naar beneden klettert. Het geluid en de imposante natuur maken me als mens even zo nietig.

Overal rendieren

Vanaf het natuurreservaat is het nog een klein stukje rijden naar het vakantiepark Idrefjäll. Vlak voor het dorp rennen ineens drie rendieren op de weg. Auto’s stoppen of rijden er voorzichtig omheen. Wat een fantastisch gezicht! Ze blijven met z’n drieën vooruit rennen, netjes naast elkaar, alsof ze ook een auto zijn. Hun grote geweien lijken ze met gemak te dragen. Dan slaan ze linksaf een bedrijventerrein op en stoppen voorlopig hun reis. Ze staan daar wat, wandelen heen en weer en kijken hoe wij onze weg vervolgen.
Al snel blijkt dat Idre een thuis is voor de rendieren. Ze lopen overal; tussen de vakantiehuisjes, bij de receptie en natuurlijk in de natuur. Ik kan heel dichtbij ze komen en schiet eindeloos foto’s, want de grote geweien blijven intrigeren.

Rendier op een veranda in het vakantiepark Idrefjäll
Rendier op een veranda in het vakantiepark Idrefjäll

Ongerepte natuur

Het vakantiepark en sikgebied Idrefjäll ligt dicht tegen de Noorse grens in het natuurreservaat Städjan-Nipfjällets. Volgens een mythe kun je hier op de trollenweg je auto in z’n vrij zetten en klim je dan toch verder het natuurpark in. De trollen aan de kant van de weg waken over het verkeer en ik doe echt mijn best, maar helaas... zonder extra gas bij te geven kom ik niet in de buurt van de 1191 meter hoge bergtop Nipfjäll.
In dit ongerepte berggebied lopen overal natuurlijke wandelpaden en liggen keien verspreid over de aarde. Alsof de ijstijd pas kort geleden dit gebied aangelegd heeft. De wandeling naar de top van de berg is goed te doen en we worden beloond met uitzicht op het ruige en weidse landschap.
Op het vakantiepark zelf maken we een ritje met de kabelbaan. In de winter worden de wintersporters met ski’s naar de top gebracht, nu kunnen we lekker blijven zitten voor een rondje skipiste en vliegen over de bossen, rendieren en genieten van het panorama.

Wandelpaden in het bergachtige natuurreservaat Städjan-Nipfjällets
Wandelpaden in het bergachtige natuurreservaat Städjan-Nipfjällets

Bliksembezoek Oslo

Onze vakantie in Zweden zit erop. Vanavond vertrekt vanuit Oslo de ferry naar Frederikshaven in Denemarken. De route over de Wilderniss Road door Noorwegen is wederom een prachtige. Ik ben helemaal gewend aan het relaxte reistempo en opgeladen door de schoonheid van de natuur. Een knippertje maken in de auto is er dan ook niet meer bij. Ik vergaap me nog even aan de bergen, de ontelbare groene bomen, de meren en de lieflijke doch ruige natuur. Toch blijft ergens dat klokje tikken en hoop ik vandaag ook nog wat van Oslo te mogen zien.
In Oslo parkeren we de auto bij de haven en wandelen langs het operagebouw het centrum van de stad in. Eenmaal daar pakken donkere luchten zich samen en dondert en flitst het dat het een lieve lust is. Na een vluchtige blik op het gebouw waar de Nobelprijs altijd uitgereikt wordt beginnen ook de druppen uit de lucht te vallen. Snel rennen we terug naar onze auto samen met, zo blijkt, meer vakantiegangers met hetzelfde idee.
Als ik een paar uur later de de haven van Oslo uitvaar, wil ik niks van de omgeving missen. Ik zie nog steeds overal bergen met kleine huisjes erop. De lichtjes gaan al aan en dat maakt het sprookjesachtig. Het is dat de boot steeds verder weg vaart, maar liever was ik langer gebleven. Ik prent in mijn geheugen dat Zweden toch echt een van de fijnste vakantielanden is die ik ken. Zelfs haar naam is mooi. Tot snel!

Geschreven door Tirza Kingma

Vakantieverhalen / reisverslagen

Gerelateerde artikelen