Offerte aanvragen

Rondreis door Vietnam en Hongkong

Bestemming: A. Hanoi (Vietnam) , B. Hongkong (China)
Periode: juli 2014
Vervoer: Vliegtuig
Accommodatie: Hostels

Een allervriendelijkste jongeman pakte zonder vragen mijn backpack uit de taxi en droeg deze het hostel in (May De Ville Backpackers Hostel). Nog licht versuft door de vliegreis volgde ik hem. De jongen liep de trap op en hij wees de kamer aan die voor mij bestemd was. In zijn beste Engels noemde hij wat algemene regels en ik herinnerde me dat hij iets uitlegde over de televisie. Ik had bewust alleen de eerste overnachting geboekt. De rest van de reis wilde ik maken aan de hand van ervaringen en spontane acties. Simpelweg wel zien hoe het loopt. Als het me ergens goed beviel, wilde ik de vrijheid hebben om langer te blijven. Verder wist ik door eerdere reizen hoe waardevol actuele adviezen van mede-backpackers kunnen zijn. Het enige dat vaststond, was dat ik over 2,5 week een vlucht zou hebben naar een goede vriendin van me in Hongkong. De komende 18 dagen lagen nog open, heerlijk. Zonder mijn pyjama aan te doen viel ik direct in slaap.

KLEINE KRUKJES in HANOI

Ik werd wakker in Hanoi, Noord-Vietnam. Ik lunchte met een voedzaam noedelssoepje. Ik nam de tijd om rustig rond te lopen en ik begon me al snel op mijn gemak te voelen in de Aziatische omgeving. De vriendelijke mensen en het chaotische verkeer. Ik liep langs Hoan Kiem Lake en bezocht het eilandje met een tempel. Ook het waterpoppentheater was een leuke voorstelling van ongeveer een uurtje. Ik dineerde “rooftop” bij Cau Go. Nogal chique en voor Vietnamese standaarden ietwat prijzig, maar het eten was er super, evenals het uitzicht.

’s Avonds heerste er een gezellige sfeer in de straatjes waar het vooral buiten te doen was. Niet gek met deze temperaturen. Soms leek een terrasje vol te zitten, maar dan toverde het barpersoneel nog meer van die schattige kleine krukjes tevoorschijn. Dat mensen dan midden op straat kwamen te zitten, scheen niet uit te maken. Ik vroeg me af wat de achterliggende gedachte achter die lage krukjes zou zijn. Zou het verband houden met de gemiddelde lengte van Vietnamezen? Of zou het bedoeld zijn om overzicht te creëren? Misschien was het wel een truc om toeristen langer vast te houden. Je stapt immers niet zo eenvoudig op vanuit zo’n lage zitplek. Ik werd gewenkt door een ober die enthousiast naar een vrijstaand krukje gebaarde. Dankbaar ging ik zitten bij Green Pepper. Ik maakte kennis met de mensen om me heen en samen genoten we maximaal van bier en live muziek.

Bar in Hanoi
Bar in Hanoi

SPAANSE SFEER in HALONG BAY

Ik had een tripje geboekt naar Halong Bay, 3 dagen en 2 nachten. Eentje op de boot (Lemon Cruise) en eentje op een eiland (Cat Ba). Hopelijk werd het net zo mooi als de beschrijvingen die ik had gelezen in de Lonely Planet. Ik verheugde me erop. Al gauw bleek dat ik me in een fijn cultureel gemixt gezelschap bevond: backpackers uit Thailand, Oostenrijk, Frankrijk en Spanje. De Spaanse groep was in de meerderheid; slechts 1 man tussen 6 vrouwen. Dat was de vriend van een van de meiden, respect voor hem. Het varen langs de beroemde karstrotsen was fantastisch. We vermaakten ons met kajakken door de mooie natuur en we kregen een rondleiding door grotten. In de middag leerden we zelf springrolls (loempia’s) maken op de boot, jammie.

Na het avondeten was het tijd voor een feestje. Bij de vele boten om ons heen (ja, toeristisch was het er wel) zagen we de lampen een voor een uitgaan. Dit terwijl het bij ons steeds meer los ging. Onze Lemon Cruise werd al snel omgedoopt tot de party boat! Er was bier en Spaanse muziek waar je wel op móest dansen. Zelfs de Vietnamese crew van het schip deed mee!

Halong Bay
Halong Bay

REUSACHTIGE RIJSTVELDEN in SAPA

Terug in Hanoi leerde ik Jessica uit Australië kennen. Zij was ook in haar eentje aan het backpacken en het klikte al snel tussen ons. Na een gezellig etentje, ik nam haar mee naar Cau Go, besloten we om samen naar Sapa te reizen. Met de nachttrein. Zodra we uitstapten, werden we letterlijk omsingeld door vrouwen van verschillende bergstammen, te herkennen aan de unieke klederdracht. “Buy from me, please...!” We waren gewaarschuwd. De toon klonk opdringerig en aandoenlijk tegelijkertijd.

Jessica en ik boekten vanuit Sapa een tour met gids Mu Sung Thi Mu, een heel lief mens. Ze nam ons mee op trekking door de overweldigende rijstvelden, prachtig groen van kleur en mooi verlicht door de zon. We liepen door bergen en bamboebosjes. Het landschap is onbeschrijflijk mooi. Rustgevend ook. Mu kon goed Engels en ze wist veel interessante weetjes te vertellen. Maar ze wist ook wanneer ze beter haar mond dicht kon houden, wat volgens mij vrij zeldzaam is voor een gids. Jessica en ik kregen van haar een zelfgemaakt hartje van varens, schattig! We zagen twee waterbuffels zwemmen en even later werden we zelf getrakteerd op een revitaliserend bad met verse kruiden.

Wat veel indruk op mij heeft gemaakt, waren kinderen die aan het sjouwen waren met mandjes hout op hun rug. We vroegen aan Mu of wij dat misschien ook mochten proberen, om te voelen hoe zwaar het was. Nou, dat hebben we geweten. De jonge kinderen keken, voorzichtig lachend, toe hoe wij aan het ‘struggelen’ waren om niet ons evenwicht te verliezen.

Kinderen in Sapa
Kinderen in Sapa

ALLEEN ACHTERGELATEN in NINH BINH

Na een week samen gereisd te hebben, gingen Jessica en ik weer uit elkaar. Jessica ging door naar Myanmar (Birma) en ik besloot vanaf Hanoi in zuidelijke richting te gaan. Vietnamese koffie hield me wakker gedurende de reis. In Ninh Binh kon ik Tam Coc, Halong Bay in het klein, natuurlijk niet overslaan. Wellicht kwam het door het feit dat het die dag een beetje mistig was, maar ik was niet bijzonder gecharmeerd van dit gedeelte van Vietnam. Ik verlangde naar de natuur zoals ik die in Sapa had beleefd. Dus boekte ik vanuit Ninh Binh opnieuw een tour de bergen in, 3 dagen en 2 nachten (Pu Luong National Park).

Ik werd opgehaald door een Vietnamese gids op een scooter die waarschuwde dat we een flink stuk moesten rijden. Heel wat uren later en na enkele tussenstops bij tempeltjes kwamen we in het buitengebied aan. Mijn gids Mac vroeg me: “You can walk?” Uhja, natuurlijk, dacht ik. Mijn zitvlak wilde niets liever dan bevrijd worden van die scooter. Mac zou eten kopen en ik kon dan alvast vooruit lopen. Er was maar 1 pad, dus verdwalen kon niet. Prima. Grappend zei Mac nog: “See you tomorrow!” Met mijn rugzak liep ik over het smalle pad de bergen in. De temperatuur en de luchtvochtigheid waren hoog. In no time was ik door mijn watervoorraad heen. Tijdens de wandeling was genoeg te zien en te horen. Buffels, kippen, geitjes, eendjes en vlinders. Af en toe keek ik achterom, maar er was niemand te bekennen. Was dit een grap? Ik ben niet bang aangelegd, maar ik kan niet ontkennen dat ik op een zeker moment toch wel een beetje argwaan begon te krijgen. Ik had niet eens het telefoonnummer van die gast! Hier liep ik dan, in mijn eentje in the middle of nowhere. Stug zette ik door.

Gelukkig kwam Mac toch nog opdagen. Lachend liet hij me zien wat hij allemaal voor inkopen gedaan had: veel verse groente, vis en rijst. Pfff, wat een opluchting. Niet lang daarna kwamen we aan bij een knus houten hutje wat onze slaapplek bleek te zijn. Hier waren ook twee andere backpackers uit Duitsland met gids Hung. Sfeervol aten we die avond vanaf kussentjes op de grond. Vietnamese sharen alles. We dronken rice wine (uit een jerrycan!) en daarna bier. De volgende dag deed een stromende waterval dienst als het perfecte anti-kater-middel. IJskoud, maar heerlijk verfrissend.

Ninh Binh
Ninh Binh

WAANZINNIG WEERZIEN in HONGKONG

Na 2,5 week door Vietnam gereisd te hebben, vloog ik naar Hongkong waar ik 5 dagen zou verblijven. Ik was zenuwachtig. Mijn lieve vriendin Anne, met wie ik al bevriend ben sinds de peuterspeelzaal, had ik ruim een jaar niet gezien. Met haar man is ze namelijk naar Hongkong verhuisd om daar een restaurant te openen. Anne stond me op te wachten op het vliegveld. Wat was het fijn en emotioneel om haar weer te zien! We gingen eerst naar hun appartement waar ik mijn spullen kon droppen. Daarna liepen we naar het restaurant, 238 genaamd. Annes man Patrick stond al klaar met stroopwafels en prosecco, proost! Ik voelde me meer dan welkom.

Anne nam me de dagen daarna mee langs de vele bezienswaardigheden. Het viel me op dat de stad met al haar wolkenkrabbers schoner was dan ik had verwacht.
We namen de boot naar Lantau Island om te zwemmen bij de Cheung Sha Beach. De kabelbaan (glazen cabine!) bracht ons weer naar het vasteland. We namen het beroemde trammetje naar de Victoria Peak. Met de taxi bezochten we de wijken Lan Kwai Fong en Soho. Mijn favoriete bar werd al snel Medusa, waar we hebben genoten van de heerlijke cocktail “2 Girl Guides in a Tent”.

Patrick heeft als chef-kok van het Franse 238 heerlijk gekookt voor Anne en mij. Dat was echt genieten! Ook kreeg ik in Hongkong mijn zogenaamde “dim-sum-ontgroening”. Ik werd gelijk verliefd op de gestoomde Chinese gerechtjes in Din Tai Fung, een restaurant met een Michelinster. Spijtig dat beide restaurants alleen een vestiging in Hongkong hebben.

Hongkong
Hongkong


Geschreven door Ninne Jeucken

Heb je interesse in een reis naar Vietnam? We helpen je graag om deze reis naar jouw wens samen te stellen. Reisbureau Reisgraag.nl scoort een 9+ in reviews, we zijn lid van ANVR, SGR & Calamiteitenfonds en we hebben al meer dan 12,5 jaar ervaring. Vul hieronder jouw wensen in voor jouw vakantie naar Vietnam, dan sturen we je gratis een voorstel op maat.
Zonder budget geen passend advies.
Jouw gegevens

* = verplicht. Privacy beleid is van toepassing

Vakantieverhalen / reisverslagen

Gerelateerde artikelen