La Gomera

Landschap Alojera - La Gomera - Spanje
Landschap Alojera - La Gomera - Spanje

La Gomera ligt ingeklemd tussen de eilanden El Hierro dat ten zuidwesten ligt, La Palma dat ten noordwesten ligt en Tenerife dat ten oosten ligt. Het eiland La Gomera heeft een doorsnede van nog geen 27 km. Het eiland is begroeid met groene palmbomen en laurierboombossen, omzoomd door zwarte stranden met kalm helder water. Het mooiste en magische gebied van dit ronde eiland is echter het Nationaal Park Garajonay, genoemd naar de geliefden die volgens de toverpriesters een onmogelijke liefde voor elkaar koesterden. Gara, dochter van de koning van La Gomera en Jonay, prins van Nivaria (Tenerife), kozen ervoor te sterven temidden van deze fantastische lommerrijke natuur omdat zij niet zonder elkaar konden leven.

Aanbieders van vakanties naar La Gomera
Booking.com (hotel) Klik
Evaneos (Lokale reisexperts) Klik
Kras (allround) Klik
Interhome (vakantiehuizen) Klik
Eilandhoppen op maat (Griekenland) Klik

Landkaart La Gomera

Ervaringen

harald op 26 juli 2013 plaats: La Gomera, reisperiode: maart 2013

Wij gaan vooral voor het wandelen en lekkere eten naar La Gomera; en de rust. Geen disco's en hamburgertenten maar een schitterend groen (m.n. het noorden bij Hermigua) wandeleiland. Hermigua is een langgerekt dorp met een stuk of 8 restaurantjes en enige winkels (waarvan 1 grotere supermarkt). Alles wat je nodig hebt is er. Het uitzicht is schitterend en links en rechts kun je de bergen in om te wandelen. Een auto om boodschappen te doen, tourtjes te maken en naar het beginpunt van de wandelingen te komen is zeer aan te raden. Er kan af en toe wel eens een buitje vallen (daarom is het er relatief groen).

  • Algemeen 9
  • Restaurants 8
  • Inwoners 9
  • Ligging 10

Bezienswaardigheden

Hieronder vind je de bekendste bezienswaardigheden van La Gomera

Nationaal Park Garanjonay (La Gomera)

Nationaal Park Garanjonay
Nationaal Park Garanjonay

Nationaal Park Garanjonay staat bekend om de beroemde laurierbossen. Door het park zijn mooie wandelingen te maken. Het is bovendien toegankelijk door middel van vele ingangen. Er zijn daarnaast goede wegen die het park doorkruisen. De bossen zijn uitgeroepen tot werelderfgoed van UNESCO. De laurierachtige bossen staan bekend om de diepgroene kleur en waren miljoenen jaren geleden in overvloed aanwezig op het eiland. Tegenwoordig is dit op nog een paar plekken te vinden ter wereld. La Gomera is er daar een van. Naast de mooie bossen zijn er ook ravijnen, bergruggen en beken te vinden.

Playa de Santiago (La Gomera)

Playa de Santiago is het enige vakantieoord van het eiland. Het oude vissersdorpje ligt in een prachtig gebied in het zonnige zuiden van het eiland. Massatoerisme vind je hier nog niet, waardoor toeristen nog kunnen genieten van de rust. Het centrum van het plaatsje is Plaza del Carmen. Hier begint ook een promenade, wat een favoriete ontmoetingsplek is onder de locals. De promenade loopt door tot aan de haven. 

Torre del Conde (La Gomera)

Torre del Conde
Torre del Conde

De karakteristieke Torre del Conde in San Sebastián is een vesting met een eeuwenoude geschiedenis. De vesting stamt uit de 15e eeuw en is een Spaans fort. De functie van het fort was voonamelijk de vertegenwoordiging van de feodale macht. De ligging is naast de haven van de stad. Het enige wat tegenwoordig nog over is van het gebouw zijn de torens. De vesting is het symbool voor de stad en tevens ook voor La Gomera geworden.

Je kunt ook alle bezienswaardigheden van Spanje bekijken.

Vervoer

La Gomera is te bereiken vanuit de zee door middel van een 40 minuten durende boottocht als men Los Cristianos in het zuiden van Tenerife als vertrekpunt neemt. Het eiland beschikt echter ook over een klein vliegveld met voortreffelijke faciliteiten waardoor de reiziger snel naar het hart van dit eiland gebracht kan worden.

Geschiedenis

De eerste inwoners van La Gomera waren herdersstammen afkomstig uit verschillende zones van het Atlasgebergte in het noorden van Afrika. Het is niet met zekerheid te zeggen hoe en waarom zij naar het eiland zijn gekomen; dit zijn vraagstukken die nog steeds door archeologen opgelost moeten worden. Het is mogelijk dat zij hier in meerdere emigratiegolven zijn beland over een periode van 20 eeuwen die zij vrij geïsoleerd hebben doorgemaakt. In de 15e eeuw bereikten de Europeanen het eiland en vond er in de loop der tijd een vermenging tussen de oorspronkelijke bevolking en de kolonisten plaats, met name vanaf de 17e eeuw. De oude inwoners van het eiland waren verdeeld in kantons (Ipalán, Orone, Agana en Mulagua), verafgoodden de zon en andere hemellichamen en gebruikten de bergtoppen en andere boven het landschap uitstekende zones, zoals de rotsen, voor het afsteken van vuren en andere rituelen om daarmee hun goden te vereren. Ook nu nog zijn er overblijfselen van de oude eilandcultuur terug te vinden die generatie na generatie overgeleverd zijn. Met name de plattelandstradities die nog steeds in ere gehouden worden, zoals bijvoorbeeld de door trommels begeleide dansen, de fluittaal en het polsstokspringen.

Artikelen